Wie schetst mijn verbazing toen ik kort na het verzenden van mijn laatste blog* over overbevolking in de New Yorker van 3 maart 2025 las:
The End of Children.
Birthrates are crashing around the world. What does that mean for our future?
Tja, daar zit ik dan met mijn goede gedrag. Wat nu? Volgens de New Yorker zal het nog een paar jaar duren voordat we zeker weten of we naar “depopulation” gaan.( ontvolking is een vreselijk lelijk Nederlands woord) De New Yorker stelt in één klein alineaatje:
“er zijn een paar plaatsen waar de bevolkingsgroei nog hoog blijft, centraal Azië en sub Sahara- Afrika, maar ook daar verminderen de aantallen.
Pff, dus wel in één zin een beetje een erkenning van mijn waarnemingen**.
Misschien groeit de bevolking nog een halve eeuw, dan is het definitief voorbij, aldus de New Yorker. De overbevolking bom is veranderd in wereldwijde paniek dat er een point of no return komt en de mensheid langzaam uitsterft. In India, China, Iran, maar ook mevrouw Meloni , premier van Italië stelt: “ons land is gedoemd te verdwijnen”. Het duurt gelukkig nog wel even voordat het zover is!
Als voorbeeld beschrijft de journalist uitvoerig Zuid Korea. Inderdaad een beangstigend verhaal. In Seoul wonen 50% van de mensen alleen. Zuid- Koreanen zijn opgevoed met een enorm sterk werk ethos. Werken gaat voor alles. Tijd en Geld is er niet voor baby’s. Crèches en scholen sluiten op grote schaal. Je moet je bijna excuseren als je in verwachting bent. Zuid- Koreanen vinden kinderen een grote risico factor, zowel financieel als emotioneel. Ze willen zich niet binden aan een kind. Grote families worden gezien als “zoo-Animals”. De overheid doet er sinds kort alles aan om het tij te keren. Zwangere vrouwen krijgen speciale plaatsen in de metro, gezinnen krijgen enorme kortingen op voedsel. Maar een jonge werkklasse komt nauwelijks meer op gang, geen verpleegsters, geen staf voor vliegtuigen, geen bakkers. Het leven komt knarsend tot stilstand. Ik weet het nu ook niet meer.
*Mijn vorige blog was geschreven door Chat GTP .Daar kwamen grappig veel reacties op. Ik ben er zelf nog wel een beetje van onder de indruk, dat zoiets kan. Volgens mijn kleinkinderen is zo’n verhaaltje schrijven nog maar het topje van de ijsberg van de mogelijkheden van CHAT GTP. Dat zal dan wel, ik weet niet hoever ik kom in deze techniek. En voor alle duidelijkheid, in deze blog is GEEN letter van CHAT GTP.
**Mijn verhaal over de overbevolking heb ik geput uit de H.J. Schoo lezing die Pieter Omzigt hielt op 2 september 2024.
