Een blog over boeken. Ik lees altijd een paar boeken tegelijk. Het hangt af van het tijdstip van de dag en van mijn gevoel op dat moment. “Vroeger” mochten wij nooit “romans” lezen overdag. En tot op de dag van vandaag heb ik nog (lichte) schuldgevoelens als ik een lekker boek overdag lees. Maar ik mag wel overdag zware kost lezen. Op dit moment is dat het boek “Nexus” van Harari. Mijn super intellectuele buurman haalt zijn neus op voor dit genre: populair wetenschappelijk en dan de nadruk op populair. Dat moge zo zijn, maar ik vind dat er veel grappige “weetjes ”instaan. Het gaat vaak over belangrijke onderwerpen in de wereldgeschiedenis die je vagelijk wel weet, Harari bekijkt die dan op een originele manier. ’s Avonds voordat ik ga slapen lees ik de laatste maand elke dag een paar bladzijden uit het boekje van Paulien Cornelisse ”In het kort.” Het zijn piepkleine verhaaltjes, een soort Ikjes uit de NRC. Heel geestig en origineel. Ze heeft ook taalgrapjes, die werkelijk briljant zijn. Ik zou haar bijna durven vergelijken met onze Annie M.G. Schmidt Een paar verhaaltjes per avond is genoeg, dan val je glimlachend in slaap.
En tussen door lees ik op dit moment twee boeken, één over de Amerikaanse President, nee, niet Trump, maar Warren Harding. Hij was president van 1921 tot 1923, hij overleed op zijn 57ste. Het andere boek gaat over Eline Vere, schrijfster, componiste (1740-1805) Beide boeken zijn matig interessant en ik probeer ze snel uit te krijgen. Dan kan ik “I love Rietveld” van Jessica van Geel gaan lezen, een gewoon Nederlands boek, ondanks de titel. Daar verheug ik mij op. Natuurlijk wissel ik het lezen van al die boeken af met de New Yorker en soms doe ik spelletjes of puzzeltjes! De laatste tijd zijn er iets minder onderwerpen in de New Yorker die mij heel erg boeien. Ook wordt het Amerikaans steeds lastiger. Mijn Engels is waarschijnlijk archaïsch. Een nieuw leuk boek zoek ik nog. Ik heb wel een heleboel eisen, of liever gezegd wensen! Een boek mag niet over de Tweede Wereldoorlog gaan, niet te spannend of te zielig zijn. Ik vind detectives wel heerlijk. Dan is de moord tenminste al gebeurd en “whosdunnit” vind ik fijn. Ook historische romans en biografieën zijn vaak mooi. Maar geen memoires, want die zijn bijna altijd heel ijdeltuiterig! Na Sinterklaas ga ik gauw weer eens naar een boekwinkel, dat is een echt heerlijk uitje.
Ik kan een geweldig boek aanbevelen: The Glass Castle van Jeanette Walls.
Is wel autobiografisch, maar een ongelooflijk verhaal en heel mooi geschreven
Wat een gekke buurman heb jij…. ja Nexus is een populair wetenschappelijk boek, maar door tientallen wetenschappelijke publicaties aan elkaar te knopen zet Harari hiermee wel een fantastisch inzichtelijk en relevant boek neer voor deze tijd: het belang van emoties en media in verhalen die de wereld veranderen.. Ik ben een fan. Ook van andere populair wetenschappelijke boeken zoals Brief History of Time, Godel Escher Bach, Thinking Fast and Slow. Haalt de buurman daar ook z’n neus voor op ?
En kijk in de boekwinkel eens naar twee verrassende en verrassend leuke boeken, beiden goed vertaald: “Het onzichtbare leven van Addie LaRue” en “De moord op commendatore”
Ik heb ook nog een aanbeveling:
Our evenings van Alan Hollunghurst
Onze avonden.
Liefs Anneline
Ook ik lees meerdere boeken tegelijk. Net als jij, afhankelijk van het tijdstip. De “Wisselwachter” van Geert Mak vind ik onthullend. Wat in de USA plaatsvindt is nu beter te begrijpen, vooral de houding tov Europa.
De Schaduw van de Wind van Carlos Ruiz Lafon is een must. Zeker als je Barcelona een beetje kent.
Zullen we een digitale boekenclub starten?