^{Containers die verzuipen}

 ^{een saaie blog, lees het maar niet. Al weken heb ik een dringende behoefte om over dit onderwerp te schrijven, waarom? geen idee.}

^{Het was weer de New Yorker die mij inspireerde, daarin stond een paar maanden geleden een interessant verhaal over container schepen.}

^{Eerst een paar cijfertjes:}

^{Op elk moment van de dag varen er zo’n 6000 containerschepen over de oceanen. De grootste containerschepen zijn wel 396 meter lang (ik kan maar 300 meter lopen!!)}  

 ^{Het grootste containerschip kan 20.000 containers per keer vervoeren, in elke container kunnen wel 5 duizend dozen zitten. De schepen vervoeren allemaal samen “a quarter of a billion containers around the globe every year”. Zo, dat laat ik lekker in het Engels staan, ik vind het zo’n mooie zin: je ziet die schepen om de wereldbol cirkelen!}

^{Maar nu het volgende: Containerschepen verliezen vaak een paar of veel containers.  In één jaar (2020) sloegen 1382 containers overboord, maar het is zeer twijfelachtig of dat getal juist is, want de container bedrijven en de verzekeringsbedrijven willen eigenlijk geen cijfers geven, duidelijk is wel dat het aantal containers dat elk jaar verzuipt fors toeneemt.}  

^{Wij hebben dat allemaal intens mee beleeft in 2019 toen 270 containers overboord sloegen bij de Wadden. Die containers kwamen van de MSC Zoe, een van de grootste containerschepen ter wereld. Dat schip, onderweg naar Bremen, kan ruim 19.000 containers vervoeren. Op Terschelling en Vlieland zijn mensen toen massaal aan het jutten geslagen. Ik herinner mij die verhalen goed. Het was een vrolijke boel daar, op de stranden lagen onder meer ingepakte meubels, speelgoed, auto-onderdelen, gloeilampen en stoeltjes. Jutters stonden tot borsthoogte in de branding om televisies uit containers te halen. De Burgemeester van de gemeente Terschelling verklaarde dat  de goederen “door contact met het zeewater geen waarde meer hebben” en dat een ieder die aangespoelde spullen vind op het strand, die gewoon mag meenemen.  Er staat ook een  prachtig verhaal in de New Yorker over bad eendjes die in een overboord geslagen container zaten. De lieve gele eendjes bleven heel lang drijven en geleerden die de stromingen van de oceanen bestuderen waren “blij” met deze bad eendjes. Ze probeerden te achterhalen waar de wind en de stroming van de oceanen de bad eendjes naar toe bracht. Eén bad eendje deed er 26 jaar over om aan land te komen!
Einde verhaal, ook spannende foto’s bij dit verhaal maken lukt mij niet.}

^{Moraal is: deze containers zullen de bodem van de oceanen vervuilen en, zoals wij ook op de Wadden mee maakten, het opruimen van de plastic resten in de natuur is onmetelijk ingewikkeld. Heel veel oceaan en natuur vervuiling, maar wij willen wel onze kerstversierselen op tijd in huis hebben!!!}