Zullen we het vandaag eens over het weer hebben? Nederlanders en de inwoners van Groot Brittannië spreken veel over het weer. Chat GPT heeft deze mededeling bevestigd! Dit is niet zo onlogisch, want het weer in deze landen is vaak erg wisselvallig. Een groot verschil tussen de gesprekken over het weer in Nederland en Engeland is: Engelsen voeren die gesprekjes vaak met veel humor en de Nederlanders klagen! Het is interessant en jammer dat weinig Nederlanders beschikken over de gave van Engelse humor. ( Yes Minister, voor mij de absolute topper)
Maar, zeg nu eens eerlijk, wie heeft er de laatste twee maanden niet geklaagd over het weer? Een enkeling? waaronder ik natuurlijk, haha! maar dat is waar. Ik heb alle, maar dan ook alle deuren, ramen, vaak ook gordijnen, potdicht gehouden gedurende de warme dagen en het huis is echt heerlijk koel gebleven. Misschien is het toch niet helemaal waar. Ik vind het wel heel zielig voor de plantjes en de bloemen in de tuin, die bruin, verdord en slap naar beneden hangen. Ik kijk er maar niet naar. Ik heb besloten dat ik te oud ben om te gaan sproeien. Een paar jaar geleden deed ik dat nog met veel overtuiging. Het is interessant dat er veel dingen zijn, die niet meer zo goed gaan. Ik speel piano, maar heb nu een probleem met de blaadjes omslaan en….. niemand mag mij horen spelen!! Ik rammel gewoon een beetje op de piano en ik vind dat erg leuk.
Nog even terug over dat weer. Het is een hele goede manier om een gesprek te beginnen met een onbekende. 60% van de Britten zegt dat het weer hun favoriete onderwerp is voor small talk, “Lovely weather, isn’t it? “. In Nederland is dat 42%. “Wat een kutweer”. De laatste maanden met de warmte belden veel mensen mij om te vragen of ik wel genoeg dronk (water dan!) De overheid had gezegd dat iedereen vooral op de ouderen moest letten! Ja, ik dronk genoeg, maar niet alleen water. Ik ben naast bier tegenwoordig ook dol op prosecco. Ook de eclips mocht op veel aandacht en small talk rekenen. Mijn dochter ging, met twee lashelmen in haar rugzak (geen brilletje kunnen bemachtigen), naar het strand, ze was de held van de avond, iedereen wilde haar las helm even lenen. Helaas lukte het de NPO absoluut niet om er ook voor de thuisblijvers een spannende avond van te maken. Het was een uitzending over een gebeurtenis in plaats van een “televisie gebeurtenis” zodat het donker werd en stil. Wij beleefden het life in 1999 in Straatburg, spannend en echt indrukwekkend .
Deze week overleed een oude vriend van de familie, zijn ouders en mijn ouders waren hele grote vrienden, hij was een clubgenoot van mijn broer in Delft, hij was een tijdje heel bevriend met mijn zusje en de laatste jaren kwam hij af en toe bij mij en we Whatsappten met elkaar, hij werd 94. Waarom ik dat hier vermeld is, omdat hij de laatste persoon is die ik ken en die mij vanaf mijn geboorte heeft gekend. Het is voor iedereen (nee, alleen voor hele oude mensen) een interessante exercitie om eens na te gaan hoeveel mensen er zijn die jou vanaf je geboorte kennen.
Misschien is er in Staveren nog een “toothless” iemand die mij herinnert. Maar er woonden zo weinig mensen in die tijd, 1937 dat ik het betwijvel. Mieke.
Nicoline is een dierbare vriendin van “Vroeger”.