Een blog over vergeten woorden.
Op zaterdagmorgen is er een mooi programma op de radio over Taal. Eén onderdeel van dat programma gaat over vergeten woorden. Je kan de redactie laten weten dat je een woord wilt bewaren. Het wordt in de uitzending besproken en Nelleke Noordervliet bewaart het in een kist.
Ik wil nu “Scholletje trietsen” gaan opgeven, omdat ik deze uitdrukking nergens kan vinden en ik er veel herinneringen aan heb. Maar ik weet niet of Nelleke ook twee woorden in haar kistje wil doen.
En nu, in vredesnaam wat betekent scholletje trietsen?
Echt een onderwerp voor een mooie zomerdag.
Vijvertjes, sloten, rivieren en zelfs meren waren vroeger in de winter stijf bevroren. Aan het begin en aan het eind van de vorstperiode was er onzekerheid over de sterkte van het ijs. Hoe weet je of je op het ijs kan staan? Gezocht werd dan door waaghalsjes naar een licht dun meisje of jongen. Die mocht keihard rennend over de sloot naar de overkant gaan. As er niks gebeurde was het ijs bijna stevig genoeg om er allemaal overheen te gaan. Aan het eind van de vorstperiode herhaalde zich dit ritueel, dan sprong het dunne meisje over de schotsen, en als dat kon ging iedereen er achteraan. Als het NIET lukte zakte je dus door het ijs. Dat was nu eenmaal het risico.
Ik heb de eer gehad om dat een aantal keren te mogen doen, als licht, dun meisje (toen nog). Om mij heen stonden dan van die stoere jongens (ik was 10, zij waren 14 of zoiets). Ik vond het super stoer en prachtig, en ik ben er nooit doorheen gezakt. Maar mijn broer Willem, ook een dun sprietje, is er wel een keer doorheen gezakt!
En daarom schrijf ik hier NU over. Die dierbare broer Willem overleed eergisteren. Hij is 92 geworden en was de laatste tijd erg broos. Hij is rustig ingeslapen. Ik schreef een blog over herinneringen aan hem in november 2023.
De laatste paar keer dat ik hem zag begon ik steeds weer over dat scholletje trietsen, dat wist hij nog precies en we hadden dan veel plezier samen.” Wat deed je dan toen je uit het water kwam?” Hij vertelde dat zijn kleren werden gedroogd in de verwarmingskelder van het huis van de oude mevrouw Philips. Vele herinneringen haalden wij samen op, en die geven mij, hoezeer ze ook vervormd zijn geraakt in de loop der jaren, altijd een warm gevoel.
Dus scholletje trietsen mag in de kist van vergeten woorden!