Mensen vragen mij vaak, “volg je de politiek nog? ” stomme vraag, vind ik, vooral dat woordje NOG. Natuurlijk volg ik de politiek nog. Als je er zo midden in hebt gezeten, kan je de krant niet terzijde leggen en een stripboek gaan lezen. Ik wil trouwens altijd wel een stripboek lezen, maar weet helemaal niet wat dan een “leuk” stripboek zou zijn. Ik ben nooit verder gekomen dan Dick Bos, Kuifje en misschien ook wel bij vlagen Olie B. Bommel in de NRC. Ik kijk weleens in een boekwinkel naar een muur vol stripboeken, maar die zien er allemaal angstaanjagend uit. Daar houd ik niet van.
Mijn bedoeling is dat deze blog over Amerikaanse Politiek gaat, en niet over stripboeken.
Het was spannend om het Democratisch Congres, ook op CNN, te volgen. Ja, ik ben heel enthousiast over Kamala Harris*. Geweldig zo’n congres dat stampvoet, joelt en giert. Dat kennen wij toch niet. Toen zij vicepresident werd las ik een biografie over haar (door haar goed gekeurd) Het boek was interessant, omdat het gedetailleerd vertelt wat zij moest doen om eerst Procureur Generaal van Californië te worden in 2011 en zes jaar later Senator voor Californië. Dat is echt kei en keihard, bijna meedogenloos, campagne voren. Ik kon het niet allemaal goed volgen, want een lange rij “hele belangrijke mensen” hielpen haar, andere “hele belangrijke mensen” moest ze in de goot gooien. Ik kende helaas niet al die mensen. Mijn conclusie over haar karakter, geen idee. Harde Tante, denk ik.
Nee, ik ga niet zeggen dat je altijd een harde tante moet zijn als je politicus bent, dan zou ik mijzelf tekort doen!!! Volgens mij heb ik soms ook dingen bereikt, omdat ik een beetje naïef was en de gevaren van mede politici die mij in de goot wilden gooien niet zag. (Eén keer is dat trouwens wel gelukt. Ik werd in de goot gegooid, maar kon gelukkig heel snel herrijzen in een bijna nog mooiere baan).
Terug naar Kamala Harris. In Nederland hopen we bijna allemaal dat de Democraten de verkiezingen in de USA gaan winnen. De Nederlandse media zeuren nu aldoor dat Kamala Harris niet genoeg laat zien wat ze inhoudelijk wil bereiken. In haar speech geeft ze, volgens mij, heel veel voorzetten. Meer kan ze nu niet doen, want ze is nu eenmaal vicepresident onder President Biden. Ik hoop dat Biden nog veel Democratische benoemingen kan doen, bijvoorbeeld in de Rechtspraak. Wat ben ik blij met het systeem in Nederland, de Trias Politica. Hierover misschien een volgende keer meer.
*Sorry lieve Republikeinse vriendinnen in de USA!!