Veel onderwerpen wachten op mijn aandacht. Een lieve volger adviseerde mij om eens wat meer over mijn verleden te schrijven. Dat doe ik dan maar een keertje.
Mijn reis naar Indonesië.
In 1961 nodigde President Sukarno van Indonesië de Nederlandse Politieke Jongeren Contact Raad uit om naar Indonesië te komen. Hij wilde ons laten zien hoe uitstekend het ging onder zijn regime. Het was een studie en goodwill reis. Ik ging mee als afgevaardigde van de JOVD ( Jongerenorganisatie voor Vrijheid en Democratie) . De vijf grootste politieke partijen KVP CHU,AR,PVDA, VVD, waren vertegenwoordigd , plus een delegatieleider en secretaris.
We vertrokken op 25 januari 1964 voor een lange vlucht naar het verre land met 6 jongens en ik. ( natuurlijk genoot ik de hele reis van alle aandacht van de zes jongens!)
Wij maakten naast een uitgebreid verblijf op Java, een rondreis naar Celebes (Sulawesi) en Sumatra. In Jakarta hebben we zeer veel ministers ontmoet, Subrandio , Nasution, Malik en natuurlijk Soekarno. Vooral de minister van buitenlandse zaken, Subrandio, was zeer gastvrij, we hadden een informeel diner bij hem thuis.
We werden dag en nacht begeleid door militairen. Dat was niet altijd prettig, want we wilden ook wel eens een arm stukje Jde eerste akarta zien, maar dat mocht niet. Eén keer ontsnapten wij met onze grote open auto, de delegatie secretaris, Willem Ruys ( nee niet de bekende showman van de TV), had een open auto gehuurd waar we met z’n zevenen ongeveer inpasten. .
.
Even een paar feiten over Indonesië in die tijd:
° Sukarno was President van Indonesië na de onafhankelijkheidsverklaring op 17 augustus 1945.
° In 1966 pleegde de legertop een gedeeltelijk mislukte staatsgreep, waarna Sukarno eigenlijk zijn macht verloor. In 1967 werd hij officieel uit zijn functie ontheven. Een aantal ministers werd gevangen genomen, waaronder Subrandio. Dit alles was dus kort nadat wij er waren.
Ik ga maar verder met losse opmerkingen, een ordentelijk reisverslag zit er niet meer in:
1 De officiële taal was Bahasa Indonesia. Alle ministers spraken vloeiend Nederlands, maar dat deden ze tijdens die gesprekken niet! De meeste hadden in Nederland gestudeerd. Het was ingewikkeld met tolken. De bezoeken die wij brachten aan de ministers waren meestal om 7 uur in de ochtend!
2. De gesprekken met Subandrio waren heel interessant, hij praatte gewoon Nederlands met ons. Hij werd dus gevangengenomen in 1966 en ter dood veroordeeld, later omgezet in levenslang. In 1995 werd hij vrijgelaten. Ik las daarover een piepklein berichtje in een Nederlandse krant en heb hem toen een brief geschreven die hem via de Nederlandse Ambassade bereikte. Hij schreef mij een handgeschreven brief terug.
3. In Medan, op Celebes, werden we ook vorstelijk ontvangen. Voor mij was het daar lastig omdat mannen en vrouwen werden gescheiden bij een aantal activiteiten, dan zat ik in mijn uppie ergens heel anders dan mijn maatjes.
4. In Palembang werden we allemaal bij families ingekwartierd. Ook heel bijzonder. Een ontbijt met chocoladehagelslag en de LIbelle op tafel, alles heel Nederlands. De families spraken ook allemaal goed Nederlands.
5.. Alle universiteiten waren totaal gericht op Nederland. Nederlands recht en de bibliotheken met bijna uitsluitend Nederlandse boeken.
6. Ons gezelschap was heel divers. Dankert, PVDA, had toen al het gevoel dat hij de enig echte politicus was in ons gezelschap, hetgeen misschien ook wel waar was. Hij werd later Voorzitter van het Europees Parlement. Balkende, AR, was wel heel stijf. Eén dag zei hij, ik heb een koutje gevat. Ik denk dat ik vandaag maar binnen blijf ( In de Tropen notabene). Ik had giga problemen met mijn haar, één grote kroeskop.
7. In Bogor sliepen we in een heel , heel oud ooit prachtig hotel, totaal vergane glorie. vier meter hoge kamers met 1 lampje aan een draadje uit het plafond en een mandibakje in de hoek van de kamer.
8 Op Sumatra bekeken we een grote rubberplantage, met prachtige huizen op het terrein. Dankert sprak daar natuurlijk schande van en ik was van mening dat er zonder de Nederlanders daar nooit een rubberplantage was gekomen, mooie discussies!
9 Inhoudelijk kan ik niet veel meer vertellen, dan dat onze reis in Indonesië en ook in Nederland behoorlijk veel publiciteit kreeg. Ik moest veel spreekbeurten houden in het hele land na thuiskomst. Maar ik was eerst een tijdje ziek ( omdat ik in de haven van Jakarta had gezwommen??)