Het wordt tijd voor een zakelijk, informatief blogje. Niet altijd oude herinneringen ophalen.
De laatste drie jaar moet ik heel vaak uitleggen wat WRAPPEN is. Veel mensen mij vragen namelijk waarom ik zo’n rare kleur auto heb. Ik heb een knalgroene Mini Countryman, echt knalgroen, “Polizei grün” voor de kenner van Duitse politieauto’s. Bij carwrapping wordt de auto helemaal ingepakt met vinylfolie. Het werkt net zo als plak plastic. Mijn moeder plakte dat vroeger op versleten dienblaadjes of in de laatjes van haar toilettafel. Op maat knippen en beschermende laag eraf halen en plakken maar. Zo gaat het hier ook, maar dan met hele grote vellen van een zijportier ofzo. Toen mijn auto aan de beurt was werden er ook drie Jaguars in een dof bruine poepkleur ingepakt, monsterlijk. Mijn groene kikker stond daar tussen te stralen. Je kan die folie in honderden verschillende kleuren krijgen. Mijn neef en ik kozen samen voor deze kleur. Het is een opvallende auto geworden. Dat heeft veel voordelen en ook een nadeel. Het voordeel is dat je nooit meer hoeft te zoeken naar je auto op een parkeerplaats of in een garage. En dat het er makkelijk afgehaald kan worden als je hem wilt verkopen. De lak blijft onbeschadigd. Het nadeel is, dat je altijd herkent wordt. Ik kan niet meer ergens in cognito naar toe: “ik zag je autolangs rijden, waarom kwam je niet even binnen? ” Ik geniet intens van mijn groene kikker.
Maar waarom laat je in vredesnaam je auto wrappen?
Drie jaar geleden werd voor ons huis op een nacht onze auto gestolen. Pats boem, weg, op een zaterdagmorgen. Waar is de auto? Meegegeven aan een kind, om de hoek gezet? Alle sleutels zijn hier…..
Dan begint het circus met politie en verzekering. Het bleek dat we goed verzekerd waren en ik kreeg twee maanden een vervangende auto . Maar toen moest ik dus een nieuwe auto uitzoeken. Ik had al veel jaren mijn zinnen gezet op een Mini Countryman. Maar, hier in huis werd mijn liefde voor de Mini niet door iedereen gedeeld. Dit was dus mijn tweede kans. En het was mijn auto, want in de oprit stond trouw als altijd de prachtige Saab. De Mini garage had een mooie Mini beschikbaar voor mij, maar hij was ZWART. Ik houd echt niet van zwarte auto’s, sorry voor een ieder met een zwarte auto. Ik kocht de auto en besloot toen om hem te laten wrappen. Dat is het verhaal. De Prius is trouwens nooit meer terug gevonden.
Ik denk erover om het over een tijdje nog een keer te doen, gewoon een hele andere kleur, roze ofzo.