Zomaar even een klein blogje om te laten zien dat ik er nog ben. Ik ben bezig met een blog over “regels”, maar dat schiet nog niet erg op, heel lastig.
Vandaag prachtig blauwe lucht, en ik geniet, naar buiten kijkend, van de appelboompjes in mijn voortuin in volle bloei. Het is voor mij heerlijk om in mijn stoeltje te zitten, heel best in mijn eentje. Het is een wonderlijk fenomeen in een mens: een vriend van mijn echtgenoot, 8 jaar ouder dan ik zei eens tegen mij, ongeveer 15 jaar geleden, dat hij en zijn echtgenote 1 activiteit per dag ondernamen. Ik was werkelijk geschokt door die opmerking :1 activiteit per dag, hoe houdt je het uit??? Ik had er toen minstens 5 op een dag (of overdrijf ik nu een beetje?) En zie daar: nu vind ik het prima om in dat stoeltje te zitten zonder afspraken. Is het iets dat in elk mens zit? Is het een karaktereigenschap? Ik heb geen idee. Van de (weinige) vrienden die er nog over zijn is er zeker een aantal die hier net zo over denkt en ook een aantal die nog driftig op pad gaan naar musea, en andere uitjes bedenken.
Een paar weken geleden kreeg ik een mail van een lieve vriendin die zei, waarom print je je blogs niet een keertje uit? Dan hoef ik niet altijd naar de computer te gaan, als ik ze nog eens terug wil lezen ( het idee dat iemand mijn blogs terug wil lezen!) maar goed, ik ging eens kijken hoe ik iets zou kunnen printen. Tot mijn grote verbazing ben ik al in 2018 begonnen met mijn blog. En, met hulp van mijn dochter, weet ik nu dat ik 291 blogs heb geschreven. Ik was al begonnen om de eerste op mijn printertje boven te printen maar 291 is een beetje veel voor mij en voor mijn printer. Daar ben ik nu maar mee opgehouden. Hoe nu verder?? Dat ga ik nog met hulp van haar bedenken.
Tegenover ons huis is twee maanden geleden een lelijke grijze zwaar plastic wal in de berm gezet. De reden daarvoor is de paddentrek (zie mijn blog van april 2022) . De padden steken hier de straat over tussen februari en half april, ze gaan in een watertje hier vlak bij paren. De padden blijven nu achter het scherm en worden in de morgen, door de vrijwilligers alsnog over de straat gezet. De laatste 10 jaar liepen er tegen het donker worden vrijwilligers met gele hesjes langs de berm, zij tilden de padden in hun emmertje en hielpen ze met oversteken. Gelukkig is dit monsterlijke plastic eergisteren weer weg gehaald. de padden trekken niet meer na 16 april!