Een machtig mooi en grappig verhaal in de New Yorker van 8 oktober. Hemeltje, Finishing School, een begrip dat volgens mij nauwelijks meer bestaat. Maar.. de New Yorker zegt dat er nog ééntje is: Villa Pierrefeu in Glion, een piepklein dorpje boven Montreux, Zwitserland. Het canton Vaud was ooit de hoofdstad van de finishing schools. In 1911 stichtte een Nederlandse Barones (wie, oh wie, zou dat zijn geweest?) in een traditioneel Châlet een Finishing School.(FS) Ouders dumpten hun dochters na de Middelbare school voor een jaar op een FS, ter voorbereiding van hun huwelijk. Lausanne had in rond 1920 45 FS!! Ze leerden daar om een huis te runnen als een bedrijf. waarom ga je dan niet een bedrijf runnen?
In het Institut Villa Pierrefeu zijn de Europese studenten vervangen door vrouwen uit bijvoorbeeld Latijns Amerika, Moskou, India China, Japan, en er loopt ook af en toe een man rond, bijvoorbeeld een jongeman uit Burkina Faso die daar een groot bedrijf heeft opgebouwd en …. ja ik weet ook niet wat hij nu wil leren???
De schrijver van het artikel in de New Yorker vraagt zich af of het in de huidige tijd nog nodig is om “goede manieren” te hebben. Conclusie ja: ” Barack Obama offering Michelle his umbrella, Trump hoarding his. Vladimir Poetin not helping the Queen Elisabeth down a flight of stairs.” Dit stukje moet in het Engels omdat het onmogelijk is om “hoarding” te vertalen en dat woord vind ik juist zo grappig!
De schrijver zegt ook: Etiquette is een niet uitgesproken en niet uitgeschreven code van cultureel specifieke regels die over de hele wereld gebruikt worden. Klinkt mij dat bekend in de oren???