vanmorgen las ik in dagblad Trouw een column van Seada Nourhussen.
Het ging over haar haar.Ze heeft kennelijk een enorme bos zwarte krullen . Ze was in China en er waren daar mensen die haar haar aanraakten. Ook in Nederland komen mensen soms aan haar haar. Seada wint zich daar mateloos over op. Ze is woedend dat mensen haar haar aanraken. Ze snauwt ze af. (moest wel even denken of je nu snouwt of snauwt schrijft, gelukkig is er spellingcorrectie!) De mensen zeggen dan : we vinden uw haar zo mooi. Maar dat helpt niet, de hele column lang is ze woedend dat mensen aan haar komen. Het is toch haar lijf en haar haren, niemand mag daar aan komen. Tja en nu ik: wat een dubbeldikke onzin. Als je niet wilt dat mensen aan je bijzondere haren komen, knip ze dan af. Maar veel beter nog, geniet ervan dat mensen je haar zo mooi vinden dat ze het even willen voelen. Ik doe dat zeer regelmatig met bloemen, zijn ze echt of van zijde, of plastic. Maar dat is wel een beetje anders, moet ik eerlijk toegeven. Ik heb haar maar dik gemaakt, dan leest het hopelijk wat makkelijker
Nu het volgend couplet van dat bijzondere gedicht van Fons Jansen:
Arabieren zijn bang voor de Joden
De Joden zijn bang voor de Rus
De bazen zijn bang voor de bonden
De knechten zijn bang voor hun meerderen
Iedereen is als de dood voor de ander
Die gaat denken en die pijnigt z’n verstand
Hoe te zorgen dat hij banger is dan ik ben
En wie lacht is de wapenfabrikant.
Ik heb een nieuwe volger! Welkom, lieve 4e! Ik heb werkelijk geen idee wat mijn vrienden moeten doen op de computer om het ook te openen. Maar dat komt nog wel, ik heb geen haast. vind het super heerlijk om een beetje te krabbelen.