Ja nu ga ik het echt doen, een blog maken . Ik heb gelezen dat een blog schrijver eigenlijk een thema moet hebben. daar heb ik over nagedacht. Het wordt geen kook blog, geen reis blog, geen technisch ingenieursblog, maar wat dan wel? We lezen veel , kranten, tijdschriften en boeken. misschien is het aardig om daarover te vertellen. soms met een conclusie van mij, maar misschien nog vaker een verhaal zonder einde.
Laat ik deze eerste keer dan beginnen met de loftrompet te blazen over mijn favoriete tijdschrift: de New Yorker. IK ben daar nu misschien 15 jaar op geabonneerd en ik vind het super. deze week las ik in de NRC en in Trouw drie maal een verwijzing naar de New Yorker. het grappigste was een verhaal in NRC over villa’s die hele rijke mensen laten bouwen in Nieuw Zeeland. zij gaan daar naar toe als er een enorme wereldoorlog uitbreekt. Zij verwachten dat ze daar dan veilig zijn. Nieuw Zeeland heeft nu aangegeven dat ze de niet meer willen dat deze super rijken grond kopen in NZ. want die huizen worden een soort spookhuizen, staan uiteraard altijd leeg, want… er is geen wereldoorlog!!
En de New Yorker schreef al ruim een jaar gelezen een enorm verhaal over de schuilplaatsen van deze super rijken.
hemeltje ik realiseer mij nu dat ik veel beter gedocumenteerd moet zijn , als ik een serieus blog wil bijhouden. Ik weet niet meer wanneer het er in stond en wat er precies in stond.
Wel dat er ook in Amerika een vluchtmogelijkheid is voor deze super rijken. een heel ondergronds dorp met ziekenboeg, veel wapens, prachtige watervoorzieningen en natuurlijk enorme etensvoorraden. Er is permanente bewaking. ga zo maar door. en dus…..voor geen kip op dit moment. Als ik het artikel nog opduikel zal ik er volgende keer meer over vertellen, ik vond het super geestig, maar zo zien die super rijke het niet. Het is toch treurig dat je met zo’n angst moet leven.
Nou, nu ga ik het op mijn blog zetten. ik heb nog nul volgers!!