Kattenvrouwtje
In de afgelopen 12
jaar ben ik meestentijds vrijgezel geweest. Voor mij betekent dat: op vrijdag
naar de kroeg, in het weekend kijken naar series die ik leuk vind, de afwasmachine
op mijn manier inruimen, alle ruimte nemen om mijn toiletspullen neer te
zetten, geen concessies doen in mijn klerenkast, afspreken met vrienden en
thuiskomen wanneer ik wil, mijn eigen broek ophouden en vooral bezig met banen
die ik leuk vind en mij uitdagen. En toch, in vol leven is een lief echt wel
fijn.
In de afgelopen
jaren heb ik met hulp van lieve mensen, met name Mary, een huishouden gerund,
een huis onderhouden, kinderen naar school, hockey en basketbal gebracht. Ik
boodschappen gedaan, banden geplakt, gekookt, gras gemaaid, en gezorgd dat de
kinderen steeds meer zelf konden. De kinderen en ik hebben spelletjes gespeeld,
gefietst, gewandeld, met vakantie geweest, geskied en veel gelachen. We doen
nog steeds veel samen en ik hoop van harte dat dat zo blijft. Ze kunnen nu
alles zelf en het leven lacht hen toe. De een na de ander vindt een nieuwe
stad, een studentenkamer, een nieuwe groep vrienden en nieuwe uitdagingen. Hun
leven verandert en dus ook dat van mij.
Dus kijk ik rond,
een lief voor 1000 dagen is geweest, een lief voor 1,5 jaar is voorbij. En dan?
De wereld is even dicht, mijn huis is mijn wereld, mijn werk, mijn
tijdverdrijf. 51 jaar met een levensverwachting van minimaal nog 80,
waarschijnlijk 90+ . Tijd om keuzes te maken. Internetdaten? Oké. Ik meld mij
aan, stuur berichtjes naar potentiële dates, reageer op de teksten die zij
schrijven. Het lijkt of deze mannen zoeken wat ik zoek, maar is dat zo? Ik
twijfel. Ze zoeken: een vrouw die positief is, opgeruimd, humor heeft, vrouwelijk,
zelfstandig, soulmate, maatjes, een vrouw die actief is, progressief, slank,
mooi, sportief. Gelukkig voor deze mannen liggen dit soort vrouwen voor het
oprapen. En ik wat ben ik?
Mijn lijf is niet
meer slank geweest naar de geboorte van mijn derde kind en daar ben ik super
onzeker over. Ik draag het liefst een spijkerbroek en laarzen. Alles wat mensen
mij vertellen, neem ik serieus, ook als het een grapje is. Ik zit dus snel op
de kast en vind dat zelf erg grappig. Als ik mensen uitnodig voor het eten,
worden ze goed verzorgd maar als ze te laat komen en ze hebben al gegeten, dan
heb ik uit mijn huisje. Ik ben spontaan naar mensen die ik niet ken maar
onrustig in een nieuwe omgeving. Ik zit niet graag stil maar sportief zou
niemand mij noemen. Ik heb een bril en grijs haar maar nog relatief weinig
rimpels. Ik heb goed geleerd om beleefde gesprekken te voeren. Als ik een
mening heb, vertel ik dat maar ik zal eerlijk toegeven als ik er naast zit. Ik
heb geen vooroordeel over mensen en heb echt een gloeiende hekel aan mensen die
dat wel hebben. Je kan je eerste oordeel pas vormen als je iemand 10 minuten
hebt gesproken. Ik bel mensen alleen met een reden en vergeet iedereens
verjaardag.
Terug naar de
keuzes. Ik kan kiezen om actief te blijven zoeken naar een nieuwe lief. Maar
sorry mannen, ik stop er voorlopig mee. Voor mijn gevoel zitten mannen van mijn
leeftijd en ouder achterover en komt alles hen aanwaaien. Het internetdaten
betekent dat ik actief moet zijn en maar moet zien of zij de moeite nemen om
mijn berichten te lezen, het profiel serieus te bekijken en een antwoord te
sturen. Voor mannen: zijn er genoeg alleenstaande leuke vrouwen, is de zorg
voor kinderen voorbij, verloopt het werk soepel, kunnen ze op tv nu alles zien
wat ze willen en staat hun mening staat al vast en is waarschijnlijk voor 80%
bepaald door VI.
Voorlopig kies ik
voor een kat of twee. Dan wordt ik weer opgewacht als ik thuis kom, krijg ik
ongevraagd aandacht, wordt er weer tegen mij aangekropen, wordt het gewaardeerd
als ik het eten verzorg. Ik hoef me geen zorgen te maken over mijn uiterlijk en
mag veel en hard werken. Ik hoef niet sportiever te worden, mag mijn kastruimte
houden, de afwasmachine inrichten zoals ik het wil en mijn mening is de enige
die telt.