Recensies zijn voor mij belangrijk. Met veel plezier lees ik elke week recensies in kranten en tijdschriften en ik luister ook belangstellend naar suggesties van vrienden en familie. Eén vriendin, die super deskundig is op het terrein van Amerikaanse en Engelse literatuur beïnvloedt mij zeer. Vaak vind ik recensies een heel duidelijke reden om het boek NIET te lezen
Eén voorbeeld: het boek van Marieke Lucas Rijneveld bekroont met de International Booker Prize voor beste naar het Engels vertaalde roman. De recensie in NRC was, in mijn ogen, werkelijk afschrikwekkend. Ik ga dat boek niet lezen.
Eén voorbeeld: het boek van Marieke Lucas Rijneveld bekroont met de International Booker Prize voor beste naar het Engels vertaalde roman. De recensie in NRC was, in mijn ogen, werkelijk afschrikwekkend. Ik ga dat boek niet lezen.
Engelse lezers vertelden over dit boek:
“Voltooid, duister verdrietig, onaangenaam. Doordrongen van poepgaten. Als je van sinistere en ongebruikelijke verhalen houdt en dierenmishandeling/incest en ander onbehagen je niet afschrikt , dan moet je dit boek lezen”. “Bedankt voor het uitgeven van een van de meest verontrustende romans die ik ooit heb gelezen”.
De Engelse recensenten waardeerden het boek, maar pakten het thema over rouw, godsdienst en beschadigd gezin zwaarder op dan in Nederland. De manier waarop incest en dieren mishandeling worden behandeld werden als luguber en zwart beschreven.
Mevrouw Rijneveld zegt daarop dat we in Nederland alles al hebben gehad op dat gebied. In de boeken van Jan Wolkers worden ook dieren vermoord.
Juist om die reden, lees ik eigenlijk weinig Nederlandse literatuur.
In veel boeken is de schrijfster vroeger verkracht (ja, ik overdrijf) Griet op de Beeck schreef een boek, ” Kom hier opdat ik u kus”. Dat vond ik een mooi boek, maar later schreef ze een boek over haar vader die haar verkrachtte. Toen verflauwde mijn aandacht voor haar. Ook zijn er nog steeds ontelbaar veel Nederlandse boeken over de Tweede Wereld Oorlog. Prachtige boeken, ongetwijfeld, maar ik lees ze niet. Ik ben daar een beetje “klaar mee”.
Oeps, ik mopper! Ik lees wel met veel plezier biografieën, zeer recent las ik Gisèle geschreven door Annet Mooij, en Fritzi Harmsen van Beek
geschreven door Maaike Meijer ligt op mijn tafeltje te wachten.
Ik lijk wel een recensent te worden .
Dan toch tot slot mijn laatste Engelse boeken geschreven door: Trollope en Anthony Powell, P.G James. Allemaal heerlijk.