Het moet maar: een blog over de huidige politieke toestand. Ik volg alles nauw gezet.
Ik ben ongelukkig over het vertrek van Tamara van Ark, minister van volksgezondheid. Ze heeft weinig charisma, (zoals dat tegenwoordig heet!), maar het is een degelijk, betrouwbare, goede bestuurder.
Vind ik dat de vorming van een nieuw Kabinet te lang op zich laat wachten? Ja, natuurlijk. Maar ik ga niet in ieders schoenen staan om te vertellen hoe het sneller zou kunnen.
Wij zijn wat dat betreft een apart volkje. Wat Corona betreft zijn er 15 miljoen Nederlanders die precies weten hoe je die crisis moet aanpakken(ik tel de baby’s niet mee!) en toen we voetbalden op Europees niveau waren er 15 miljoen coaches actief. En nu, nou laat ik niet overdrijven, zijn er 5 miljoen actievelingen die allang de impasse van de onderhandelingen hadden kunnen doorbreken, als zij aan het roer hadden gestaan.
In mijn omgeving bijvoorbeeld zijn zeer bekwame, belezen, geïnteresseerden heren, die nu korzelig en kritisch worden over Mark Rutte. “Hij toont geen leiderschap”. “Nu moet hij optreden” ”doorpakken” “grote concessie van Rutte is nodig” (en de andere opmerkingen in deze richting ben ik vergeten).
Het is logisch dat er niets zeggende opmerkingen worden gemaakt na een overleg met de informateur. Ik hoorde laatst wel een grappig knip en plak programma op de radio waarin Den Uyl, van Agt en Lubbers ook precies dezelfde niks zeggende opmerkingen maakten na overleg met de informateur. En toen mochten ze natuurlijk helemaal niets zeggen over de gesprekken met de Koningin. Dat was ook een groot voordeel.
Maar goed, over dat doorpakken van Rutte, ik vind dat stoere praat. Wat moet hij nu “doorpakken”??
De taak van de Premier is om:
1 het demissionaire Kabinet netjes de dingen te laten doen die moeten gebeuren.
2 geen brokken te maken in de toch nog steeds niet stabiele Coronatijd. Hij moet begrip tonen naar de bevolking toe en (een beetje) gezag uit stralen.
3 zonder frustraties een nieuw kabinet naar binnen loodsen.
Dat kan alleen maar zonder geschreeuw en getrek en geduw.
Waar hij achter de schermen mee bezig is, weten we niet en ook mijn zeer gewaardeerde heren vrienden weten het niet.
Ik realiseer mij, dat dit ook stoere praat is, want ik kom ook niet met een oplossing.
Wel ben ik het eens met Paul Scholten die in zijn boekje, “Schets van een korte Grondwet”, voorstelt om de Tweede Kamer Verkiezingen in twee rondes te laten plaats vinden, na de eerste ronde vallen alle kleine partijen af. De zes partijen met het meest aantal stemmen blijven over en daarover wordt gestemd in de tweede ronde. (Ik heb daar al eerder over geschreven!)
De door mij zeer gewaardeerde columnist in Trouw, Ephimenco, stelde het volgende voor :
Fusie PVDA Groen Links, SP en Bij1. Fusie VVD JA21
Fusie CDA ChristenUnie, BBB en SGP Fusie D’66 met Volt
Ik vind het wel grappig!
Interessant idee!
Zelf zou ik eigenlijk willen voorstellen om alles wat we hebben neergezet eens los te laten. Alle partijen zoals ze gevormd zijn vanuit oude overtuigingen opnieuw neer te zetten. Her uit te vinden met een frisse blik op wat ons land en deze wereld nu echt kan gebruiken. Helemaal uit het oude systeem denken stappen en wellicht ontstaat er uit die vrijheid wel een nieuw politiek systeem. Een nieuw leiden.
Want vanuit niets, een blanco canvas, een mooi gewied stuk schone aarde komen nieuwe en vernieuwende inzichten.
En daarna kan dat altijd nog over de oude vertrouwde blauwdruk gelegd worden om te kijken of er nog iets van het oude bewaard zou mogen blijven…
Ik ben benieuwd of ik dat nog mag meemaken.