Wat een onwerkelijke wereld. een kleinzoon zei mij gisteren, “ik heb nog nooit zoiets meegemaakt”. Ja, mooie boel. 20 jaar! Logisch.
Wij hebben ook zoiets nog nooit mee gemaakt en we zijn toch een stukje langer actief op deze wereld.
Ik zal niemand, zeker mijzelf niet, vermoeien met een beschouwing over het Virus. Maar wil wel even melden dat ik al een week heel erg ziek ben, wat heb ik??? hoge koorts. Klaar. Het gaat nu ietsje beter met antibiotica, dus vandaag voor het eerst even achter mijn computer. Ik heb het zo gemist dat ik niet kon schrijven. Dit wordt dus een super kort blogje.
Ja, er kwam een vraag, wat is nu dat tweede boek. Ik durf het eigenlijk niet te vertellen, maar als je A zegt, moet je ook B zeggen, dus ….
met buitengewoon veel plezier heb ik herlezen:
Sans Famille van Hector Malot, in het Nederlands: Alleen op de Wereld. Geschreven in 1878. Het mooie dikke boek, een hele oude druk, lag al ongeveer twee jaar op een richeltje naast allerlei boeken. Ik wilde er even inkijken om het op te ruimen en voordat ik het wist had ik het uitgelezen.
Dat is natuurlijk overdreven, want je weet best dat je een dik boek zit te lezen. Ik vind het prachtig geschreven en de beschrijvingen van de natuur zijn zo interessant. Remi trekt door heel Frankrijk en ik denk dat je met een landkaart voor je neus zijn reizen kan volgen, overal grote bossen natuurlijk. Alles wat er gebeurt met Remi is mooi en zeer ontroerend beschreven. En, wat ik helemaal niet meer wist : Het loopt goed af. Oh dat is dom van mij, dit heet tegenwoordig een “spoiler”, als je het einde verraad. Maar ik verwacht niet dat iemand dit boek gaat herlezen, als je het al in je kast hebt staan.
Gaat nu snel weer op de bank liggen…
verstuurd 25-03. 12 uur.