Afgelopen woensdag gingen wij naar Utrecht met het openbaar vervoer: voor onze deur stapten we in de bus naar het Station, een makkie ( dachten we!)
Vijf haltes verder riep de chauffeur om dat we gingen omrijden vanwege de boerenprotesten. Alle haltes tot aan het station vervallen! En toen scheurde hij met zijn hele bus vol vertwijfelde passagiers door Den Haag, Den Haag Zuid, Oost, Industrieterreinen…. en een half uur later, YES, stonden we keurig op het busplatform bij het station. Alle passagiers bedankten de chauffeur heel hartelijk. Geen enkel gebrom gehoord.
Naar de trein, twee minuten tijd. Ik hielt mijn pasje voor een ding en holde achter de baas aan met rollator. Een zeer vriendelijke conducteur hielp mee om in de trein te komen. Ik realiseerde mij toen dat dat “ding” waarop ik moest inchecken had aangegeven “probeer opnieuw”. Had ik nu wel of niet betaald?
De hele reis naar Utrecht lichtelijk ongemakkelijk. Geen conducteur om het te vragen. Bij aankomst stond buiten gelukkig onze vriendelijke conducteur. Ik vroeg hem of hij kon zien of ik had ingecheckt . Zijn conclusie was dat ik NIET had ingecheckt. “Wat nu? ” vroeg ik bezorgd. Hij ging met mij mee, in de lift , naar de poortjes en opende die voor mij. “Gratis ritje, mevrouw, prettige dag!” Wat is het openbaar vervoer toch heerlijk.
Toen de volgende openbaring: Een totaal vernieuwd Hoog Catharijne. Was daar zeker 15 jaar niet geweest. Het ziet er prachtig uit. Werkelijk, “il faut la detour” zoals de Michelin gids je adviseert.
En, enfin, arriveerden wij op de 16e verdieping midden in Hoog Catharijne in het onwijs mooie nieuwe appartement van dochter. Prachtig uitzicht over de hele provincie Utrecht!!
Conclusie: rustige buspassagiers en lieve conducteur, De meeste mensen deugen! (Ik ben begonnen in het boek van Rutger Bregman.)