Paddentrek

Het is alweer lang geleden dat ik schreef. Waarom ik niet eerder schreef? Dat komt door de padden. Ik wilde over de paddentrek schrijven, maar het was in maart zo droog dat de padden niet wilden trekken. En begin April was het te koud en teveel wind. Er moet een bepaalde vochtigheidsgraad in de lucht zitten en de temperatuur moet boven de 6 graden zijn. NU zijn ze dus weer aan het trekken en kan ik dit verhaal eindelijk schrijven.

Tegenover ons huis is een bosje, daar slapen in de winter veel padden. Die willen in maart naar een plas water om te paren en kinderen te krijgen. Ze gaan op weg en moeten onze straat over steken. Dat is gevaarlijk, want er rijden veel auto’s. Dus is er een brigade vrijwilligers die de padden helpt. Ze vangen de padden in emmertjes en brengen ze dan naar de overkant van de straat. De vrijwilligers komen tegen zonsondergang, het “padden trek moment”. Ze dragen veiligheidsvesten en hebben een zaklantaarn en een emmertje. Laatst wilde ik met één van die vrijwilligers praten, ik probeerde het huis uit te snellen, met wandelstok gaat het niet zo vlug en die vrijwilligers lopen keihard op en neer en zijn dan weer een hele tijd uit mijn beeld.

Ja, het lukte. Ik trof twee vrijwilligers, super aardig! Zij  gaven mij het telefoonnummer van de coördinator en die heb ik gisteren gesproken en nu weet ik veel meer!! Nadat de padden door de vrijwilligers naar de overkant van de straat zijn gebracht moeten ze zeker nog een kilometer lopen naar de plas, als een mannetje al een vrouwtje heeft gevonden, gaat hij op haar rug zitten en sleept het vrouwtje hem mee. Ze zijn door de 5 maanden winterslaap erg verzwakt en de tocht is zwaar. In het plasje water waar ze naar toe gaan legt het vrouwtje een ketting eitjes die ze vast plakt aan een waterplant en het mannetje sprietst daar zijn sperma overheen. Klaar,weg wezen…. naar hun zomerverblijf en daar veel eten. Niemand weet waar die zomer residentie is en ’s winters gaan ze dan weer vijf maanden slapen in het bosje tegen over ons huis! Wat een leven. Allemachtig, wat omslachtig.

De coördinator vertelde dat er afgelopen woensdag 80 padden zijn overgezet in dit wijkje. De Dierenbescherming regelt de organisatie van de vrijwilligers. De laatste twee jaar is er door Corona veel aanbod van vrijwilligers, mensen willen graag wandelen met een doel!

Er is nog iets grappigs te vertellen over de paddentrek in deze straat:

De gemeente sluit elk jaar voor twee maanden de rioolputten in de straat omdat de padden in die putten vallen en er niet meer uit kunnen komen. Nu is er in onze straat een experiment. Vier rioolputten zijn niet dicht gemaakt, maar hebben een trappetje gekregen, de padden kunnen er dan weer zelf uit klimmen. Hoe krijg je het verzonnen.

Ook in Engeland doen vrijwilligers veel om padden te laten oversteken op drukke wegen.

Ik las de “Toad Patrol FAQ’s” en vond dat erg grappig:.

Can I wear gloves? Is touching a toad with a bare hand safe?

 Antwoord:

Most volunteers just use their hands rather than wearing gloves but you are fine to wear fabric gloves if you prefer not to touch the toads. If you wash the gloves this must just be done using hot water and no chemicals.

Zo gaat het  negen bladzijden door met wijze raden! Geweldig. Die Engelsen zijn toch een apart volkje.

Dit is dus eindelijk het verhaal over de padden. Ik had er nog een videootje bij willen doen, maar dat lukte mij niet, snik, snik.