Vandaag beginnen de scholen weer en ik dus ook. Het is een heerlijke zomer.
Wat is er gebeurt sinds 18 juni toen ik met zomerreces ging?
Ik heb een nieuwe auto, mijn auto was eind april was gestolen.
Hij stond rustig voor onze deur, en op een mooie zaterdagmorgen stond hij er niet meer. Nu heb ik een Mini Countryman gekocht, een auto waar ik al heel lang naar uitkeek. Hij is geweldig. Ik houdt van mijn auto! Het enige minpuntje is, dat hij zwart is. Pffff, zo saai. Ik ben nu bezig om hem te laten wrappen. ( ja, zelfs de taalcorrectie kent dit woord nog niet!) Wrappen betekent inpakken, net zoiets als Christo deed met de
Arc de Triomphe, de Pont Neuf ( zie het platje hieronder) en de Reichstag.
Misschien wordt de Mini knalgroen….
We luisteren naar alle alarmerende berichten over van alles.
We proberen zuinig te zijn met water, ik douche gelukkig altijd al heel kort. Niet de kraan laten lopen als je je tanden poetst. Dat heb ik jaren geleden van de Koning, toen nog Prins, geleerd. Hij zei dat hij het ook zijn moeder had geleerd. En wat doe je met de tuin? Een paar dierbare plantjes krijgen water bij hun worteltjes. Gras is geel.
Zuinig zijn met energie is ook zo’n dingetje. Lastig. Ik heb bedacht dat we misschien wel met één ijskast en één diepvries kunnen. Absurd dat je als ouder echtpaar twee ijskasten en diepvriezen hebt. Maar deze actie is nog niet gelukt.
We hebben geen airco. Als het heel warm is buiten, zijn alle ramen en gordijnen dicht en dan is het huis heerlijk koel. Een heel enkel keertje staat even een ventilator aan.
Ik ben ook nog jarig geweest deze zomer. We gaven op de allerwarmste dag een borrel voor 40 mensen. Tot onze verrassing kwam bijna iedereen. Ik kreeg veel boeken, ik ga binnenkort een boekenblog schrijven, maar nu wil ik alvast zeggen dat ik met veel plezier het nieuwste boek van Fukuyama lees,” Het liberalisme en zijn schaduwzijden”. Niet een page-turner, maar elke dag een stukje.
Machtig interessant.
