Grootpapa Laman Trip was jaren lang Adjudant van Prins Hendrik. Onlangs kreeg ik van mijn broer 6 piepkleine dagboekjes waarin mijn Grootvader bijna elke dag schreef over zijn belevenissen (6 bij 14 cm). Een kleinzoon (18 jaar) zag de boekjes liggen. Ik vertelde hem dat zijn betovergrootvader Adjudant van Prins Hendrik was. Hij had geen idee wat dat was en na mijn uitleg constateerde hij : “Oh, een personal coach” mmm.😧
Maar goed, even verder over de dagboekjes. Er zijn een stuk of 20 van die boekjes, de meesten liggen in het Rijksarchief. Ik ben daar in 2013 een aantal malen geweest om de boekjes te bestuderen. Met een enorm vergrootglas in de aanslag en dan nog is het niet eenvoudig. Een voorbeeld zie je hier. Natuurlijk weten we allemaal,(behalve dan die kleinzoon!) dat Prins Hendrik niet altijd even braaf was. Ik hoop stiekem natuurlijk dat ik iets in deze boekjes daarover kan lezen, maar ik ben bang dat Grootpapa dat niet heeft opgeschreven. Om de andere zin staat wel ZKH ( voor mijn kleinzoon: Zijne Koninklijke Hoogheid). Mijn Grootvader was er werkelijk dag en nacht mee bezig. Het was een aaneensluiting van diners, logeerpartijen op kastelen door het hele land, en regelmatig naar de Padvinders. Ze gingen vaak naar Zwitserland en maakte lange wandelingen. Grootpapa beklaagt zich dat ZKH als een hinde de berg op draaft, en hij er hijgend achteraan moet hollen. Ook de meest prachtige diners en bals in Duitsland bij andere vorstenhuizen. De Koningin ging nooit mee, voor zover ik dat kan overzien. Hij schrijft heel precies wie er allemaal bij waren, soms tekent hij de tafelschikking erbij, en met piepkleine lettertjes schrijft hij op welke lakei er bij was. Ook schrijft hij welke fooien hij gaf. Hij schrijft dan bijvoorbeeld: “fooi 50” tja, is dat 50 gulden? in die tijd een enorm bedrag. Het spijt mij dus dat ik geen delicate spannende citaten kan opschrijven. Als ik ze nog tegen kom in mijn verdere studie dan zal ik het meteen laten weten.
Ik had geen idee, wanneer en hoe lang mijn grootvader Adjudant was; gelukkig ben ik daar met behulp van de archivaris van het Koninklijk Huisarchief eindelijk achter gekomen: van 1919 tot de dood van Prins Hendrik in 1934.
Nog een grappige anekdote over dit onderwerp. Mijn grootvader had een buitenhuis in Velp met een Oranjerie erbij. Aan de muur hangen heel veel geweien, door grootvader geschoten op het Loo. ZKH komt een keer langs in Velp en zegt “Wim, wat heb je daar allemaal voor vreselijk, lelijke geweien hangen?” Mijn Grootvader antwoordt dat hij alleen maar de zieke herten mocht schieten en die maken dus misvormde geweien. De geweien hangen er nog steeds en worden goed verzorgd, onder de bezielende leiding van mijn broer en schoonzusje.
