Nu moet ik toch even mijn hart luchten. Ik ben géén lid van een belachelijke vroem vroem partij, ik ben lid van de VVD. Ik erger me zeer aan dat gedoe van alle journalisten die elke keer dit stomme woord gebruiken. Ik vind het UITSTEKEND om 100 KM te rijden, als dat nodig is pro-natuur en anti-stikstof. Met enige moeite begrijp ik wel, dat Rutte en Dijkhoff daar zo dramatisch over doen. Ze willen, zoals dat zo stom heet: “er iets voor terug hebben”
Maar ik vind het echt niet nodig dat de indruk wordt gewekt dat VVD’ers allemaal zo fanatiek 130 willen rijden. Tom-Jan Meeus , NRC journalist, maakt het helemaal bont als hij zegt dat het de oude garde binnen de VVD is die het zo vreselijk vindt. Nou mooi niet!!
Ik houd niet van mopperen, maar dit moest even.
Nu nog even iets grappigs: Ik las in de New Yorker van 21 oktober een verhaal over boodschappen doen.
Nou, dat is niet mijn favoriete bezigheid, maar de NY heeft het over hele mooie kleren, juwelen, accessoires van filmsterren en de super rijken die opnieuw worden verkocht. De site heet:
“TheRealRealThing’. Je moet een beetje prutsen om alles te zien en niet je
E-mail adres te geven, maar dan zie je werkelijk heerlijk spul, heel veel kleren van alle beroemde mode huizen, meest prachtige juwelen,handtassen, enz.
Geestig vond ik twee passages in het artikel van de NY:
“A Monse wool-blend plaid skirt given a second life saves 50.81 litres water and 15.81 driving miles, versus producing a new one”. ( Estimated by the Environmental Protection Agency). Zij voegen daar nog aan toe dat niks kopen natuurlijk nog meer bespaart. Ergens anders schrijven ze dat er ook REAL REAL winkels zijn, waar ze alles verkopen: “In fact everything in the store is for sale, including the lights and the staff’s desks and chairs.” Zij kopen dan tweede hands wel weer iets nieuws.
Ga maar genieten….
Nog even dit:
Ik geniet van deze blogs schrijven. Ik heb overal een mening over en die wil ik spuien: bijna twee jaar geleden ben ik begonnen, omdat ik eigenlijk aldoor briefjes naar de krant wilde sturen, of mensen om mij heen lastig viel met mijn onbelangrijke bemerkingen. Dus toen dacht ik, ik schrijf het gewoon op. Een dagboek bijhouden is saai, en opschrijven wat ik allemaal deed in mijn leven en “bewaren voor het nageslacht” is best leuk, maar dat leest niemand en wordt later ongelezen weggegooid.
Gepost 13-11 14-30