Er is zoveel te vertellen, weet nauwelijks waar te beginnen. Ik moet nu een thema bedenken voor deze blog. Het beste is misschien om een blog te maken van citaten, soms korte, soms lange citaten. Daar kan ik dan eventueel mijn mening aan ophangen.
Ik begin nu maar met het laatste couplet van dat gedicht . Eigenlijk toch niet zo’n goed idee om het in zoveel stukjes te knippen, maar ala, dat heb ik dan ook weer geleerd:
De mannen zijn bang voor de vrouwen
De vrouwen zijn bang voor een kind
Het Zuiden is bang voor het Westen
Het Westen is bang voor de Oosterling
Iedereen is als de dood voor een ander
En wie slim is krijgt de bangen aan zijn kant
Ook al noemen ze ’t eerst nog defensie
Even later loopt de vrede uit de hand.
Hè,hè, wat een somber gedicht is het eigenlijk.
Daar ging het mij niet om.
Wat ik zo interessant vind aan dit gedicht is de het feit dat mensen vaak dingen doen, of niet doen, omdat ze bang zijn.
En dat lijkt mij niet zo’n goede basis voor besluitvorming.
Zoals die op drie na laatste zin: wie slim is krijgt de bangen aan zijn kant! Dan denk je ook aan groepsgedrag, bijvoorbeeld in een schoolklas, de bangen gaan mee met de pestkop, want dan worden zij niet gepest. In de krant lees je ook regelmatig dat er beslissingen worden, genomen omdat de Amerikanen of de Arabieren of de Engelsen ergens “bang” voor zijn .
Nou , dat is wel weer genoeg voor vandaag.
Volgende keer heb ik een vrolijk onderwerp.