Dagboek

HET IS NIET DE BEDOELING DAT DIT EEN DAGBOEK WORDT, dat heb ik al vele malen geschreven. Toch nu wel even verslag van zaterdag, 17 maart. Wij waren aanwezig bij het afscheid in Friesland van Hobbe van Baerdt van Sminia:
De  urn van “neef” Hobbe werd in een heel mooie stenen doos  gelegd naast het graf van zijn broer en zijn vader op de van Sminia Begraafplaats. Op dat doosje legde de twee kinderen van zijn overleden broer een prachtige zware steen met alles er al op: wapen, naam en data. Het was prachtig ,zon en snerpend koude wind. Daaraan voorafgaand was een afscheidsbijeenkomst  in de van Sminiakerk die ligt aan de van Sminiastraat in Oudkerk (zie foto|). Wel veel “van Sminia”. Er waren ook veel van Sminia’s aanwezig, met mooie blauwe dassen met hun eigen wapen erin; leden van de Friese Ridderschap . Ik zal een volgende keer het verhaal over het leven van Hobbe opschrijven . Het was een mooie bijeenkomst. Het allermooist vond ik dat onze dochter de uitvaart, of afscheid, of hoe je het ook noemt, leidde. Dit op uitdrukkelijk verzoek van Hobbe. Vijf jaar geleden hadden zij dat allemaal samen geregeld. En het gebeurde precies zoals Hobbe het had voorgesteld. Ik moest ook spreken. Op de foto zie je Dochter met lange jas, neef Paul met de urn en achter hem het doosje en de steen. Kunnen jullie het allemaal nog volgen? Links onder een plukje van mijn witte haar!