zomaar even een snelle blog. Ik wilde schrijven over filosofielessen op de middelbare school en de boeken die in die lessen worden gebruikt. Het vak filosofie is in opkomst en sinds twintig jaar is het zelfs een officieel eindexamen vak. Maar daarover schrijf ik niet, want ik ontdek dat ik daar eerst veel meer over moet lezen.
Dus dat komt nog een keertje….
Nu hebben we knipperende lichtjes in de boompjes voor ons huis, een kerstkrans, ook met lichtjes, op de voordeur. Ja, een kunst Kerstboom in de zitkamer. Dit jaar zonder ster bovenin en, geheel nieuw, ook zonder slingers. Ik las dat slingers “uit” zijn. Oh gut, ik heb nog zoveel mooie rode, zilveren en gouden liggen in mijn kerstdozen. Maar het gekke is, de boom ziet er ondanks die amputaties prachtig uit, al zeg ik het zelf. Onze zeer gewaardeerde top fitness instructeur zegt tegen ons “gooi al die spullen toch weg” en begin eens lekker overnieuw. Dat kan ik niet. In die Kerstdoos zit bijvoorbeeld een grote rol met dik rood draad. Het zit gerold op wezenloos, versleten, oud karton. Ik weet nog heel goed dat, wij “vroeger” de Kerstboom versierden met deze dikke rode draad, die werd gebruikt om alle ballen en engeltjes mee op te hangen. Ik denk dat die rol uit de oorlog komt, zo ziet het karton eruit, en het is duidelijk dat er heel veel dikke rode draad op zit, want ik gebruik het elk jaar uitgebreid. Nu voor alle rode ballen.
En dan zijn er de Kerstkaarten. Vanaf de geboorte van onze oudste dochter hebben we bijna elk jaar een foto van kinderen en kleinkinderen naar iedereen gestuurd. Dat doen we dus al iets meer dan vijftig jaar. Niet te geloven. Dit jaar beantwoorden we alleen maar de mooie en gezellige kaartjes met lieve wensen die mensen ons sturen. Wat we volgend jaar doen…we zullen zien.