Een heel grappig artikel in NRC. Ja, echt in de NRC. Meestal vind ik de NRC vervelend tegenwoordig, maar lees hem toch trouw, vooral de columns.
Vorige week kwam ik de krantenbezorger tegen voor ons huis. “Ik ben nieuw”, zei hij. Ja, dat hadden we gemerkt. We kregen de krant één dag niet. Hij kende de route nog niet zo goed, en was ons vergeten. En hij bezorgd ons ook
’s morgens vroeg de krant Trouw. ” Leest u elke dag twee kranten? vroeg hij ongelovig. Ik antwoordde bevestigend en hij zei: ” Nou, sterkte dan!”
Maar goed , op de achterpagina staat een zomer column van Geerke Catshoek en ik vind die super grappig. Links staat een negatief verhaal en rechts op de pagina de positieve interpretatie van een zelfde gebeurtenis.
Vorige week dus : Onderweg naar een vakantieadres.
LINKS.
“De irritaties lopen op. De kinderen jengelen, de airco staat te hard en de muziek staat te zacht. De auto lijkt intussen een rijdende vuilnisbak: kruimels op je stoel, plakkerige ijspapiertjes, bananenschillen .. en waar komt die geur vandaan”
RECHTS
“In de auto hangt een typisch vakantiesfeertje. De kinderen doen spelletjes op de achterbank en de radio staat aan. Buiten zindert de hitte op het asfalt, maar binnen is het heerlijk koel. De auto lijkt wel een voorraadkast: er zijn broodjes, koekjes, snoep en fruit. Lekker snacken dus'”
Nee, zo’n citaat is lang niet zo leuk als het hele artikel, maar de moraal is wel dat je heel vaak iets positief kan bekijken. Ik probeer dat.
Nu snel nog twee andere opmerkingen:
Las ( ja, alweer in de NRC) een verhaal over de vader van “onze vriend” Boris Johnson. Hij was nooit trots op zijn zoon geweest. Dat deed mij denken aan mijn moeder die eens tegen mij zei, dat ze nooit trots op mij was geweest. Maar toen ik een keer iets bijzonders had gedaan in de United Nations, zei ze voor het eerst dat ze trots op mij was. Dat sloeg eigenlijk nergens op, maar ik herinner het mij wel. Ik vind het wel goed om niet teveel trots te zijn op iemand. Overigens was ik niet onder de indruk van de vader van Boris. Hij leek me een enorme kletskous.
En dan de ironie over Engeland : Brexit, Brexit. Maar “kan Europa schepen sturen naar de straat van Hormuz want ze hebben een tanker van ons aan de ketting gelegd”. Echt tragisch komisch.
Oh wat is het heerlijk om te schrijven. Verstuurd zondag 11.30