In deze barre tijden is de telefoon (in ieder geval voor oudere mensen) onmisbaar.
Deze week las ik een aardig verhaaltje in Trouw over de Telefoon.
Alexander Bell heeft de uitvinding van de telefoon geclaimd. Hij kreeg het octrooi in 1888.
Er waren waanzinnig veel bedenkingen tegen de telefoon:
1 Bellers en medewerkers van de centrale die de verbindingen tot stand brachten gebruikten apparaten waar zich ziektekiemen in konden ophopen.
2 Besmettelijke kwalen hadden vrij spel.
3 Elektrocutie. gebruikers zouden het leven hebben gelaten omdat ze belden tijdens onweer.
4 Zenuwaandoeningen. Gesprekken zonder oogcontact en opnemen van bijbehorende gezichtsuitdrukkingen zouden de balans in het bewustzijn verstoren.
Zelfs de gerenommeerde New York Times, schreef in 1877 over de donkere macht van de telefoon. Als alle telefoondraden met elkaar verbonden werden zou er naar hartelust kunnen worden afgeluisterd, tot in de huizen, ook als er niet werd gebeld!!!
Dit doet mij denken aan de discussie op dit moment:
1. complotdenkers vrezen dat er een verband is tussen het aan te leggen 5G netwerk en Corona.
2 de jongeren van nu praten helemaal niet meer met elkaar en staren alleen maar op schermen. Dit zal leiden tot ernstige vervreemding van de ons omringende wereld en mensen, zeggen de ouderen. (ik incluis).
Maar gelukkig kunnen wij nu naar hartelust telefoneren en het kost bijna niks.
Velen van ons hebben nog wel meegemaakt dat het niet zo eenvoudig was als nu.
Ik herinner mij het jaar 1960. Ik woonde toen in de USA en logeerde met Kerstmis bij vrienden van mijn ouders. Zij boden mij als Kerstcadeau een telefoongesprek aan met mijn ouders, telefoon op de gang aan de muur, telefoongesprek aanvragen bij de telefoniste. Spannend, krakend maar mooi gesprek. Ik huilde natuurlijk tranen met tuiten.
Vele jaren later gesprekken (1994) naar India met onze dochter, die daar woonde. We hadden uitgevonden dat je met een of ander nummer, heel veel cijfers, goedkoop naar haar kon bellen. Gewoon bellen was waanzinnig duur, 20 gulden voor een paar minuten.
Onze dochter vroeg zich toen af of ze op het Raadhuis waar ik werkte geen
E- mail hadden. Daar had onze technische dienst nog nooit van gehoord!!! 1994!!
En dan nu: ik werd zeer recent gebeld door een nichtje in Australië, en ik zei tegen haar: “zal ik je terug bellen, veel te duur om mij te bellen”. “Nee, dat hoeft niet, Tante. het kost niks via whatsapp”.
Ook grappig is, dat je geheugen zo abnormaal werkt. Ik weet nog zo goed ons telefoonnummer in Eindhoven, 4097. Waardeloos stukje geheugen, maar wat ik ook probeer, het wil niet weg.
Ik geniet nu van de vele gezellige telefoontjes, ze zijn echt onmisbaar in deze strakke Corona tijd. En toch is het gek, dat het zo heerlijk is, als en kind, kleinkind, zusje of vriendin even langs komt op 2 meter afstand. Waarom is dat nu zo veel heerlijker dan die dagelijkse telefoontjes?