Onverwacht kwam het boek met de onwaarschijnlijke titel: “Het Jodinnetje van Elspeet” op mijn bord. Geschreven door Mevrouw van Osselen van Delden in 1895. Een boek waar ik al jaren naar op zoek ben. Ik dacht altijd dat ik het “ergens” had, maar dat ”ergens” klopte dus niet. Ik heb wel in een mooie uitgave nog zeven boeken van dezelfde schrijfster, maar juist niet dit deeltje. Met een vriendin sprak ik vorige week over discriminatie en toen zei zij, dat ze tijdens het opruimen van haar boekenkast dit boek tegen kwam en dat het nu toch ondenkbaar zou zijn om een boek met deze titel te publiceren. Ik heb het van haar geleend en in heel korte tijd uitgelezen. Mierzoet, het arme Jodinnetje wordt gestolen en moet met kermisklanten mee om te zingen….het loopt goed af. En gelukkig is iedereen heel dol op het meisje. En verder speelt het Jodendom geen enkele rol in het boek. De schrijfster schreef heel veel boeken en is het niet grappig dat ze Mevrouw van Osselen van Delden heet, geen Irma, Gerrie, Annie…..noem het maar.
Waarom wilde ik dit boek dan zo graag lezen? Omdat mijn vader ooit tegen mij zei, dat hij moest huilen toen hij het Jodinnetje van Elspeet las. Dat schokte mij toen en ik ben het nooit vergeten. Mijn herinnering is dat mijn vader alleen huilde bij films die goed afliepen, zoals trouwens veel van mijn familieleden doen. Tot mijn spijt moet ik bekennen dat ik niet gehuild heb bij het lezen van dit boek!
Ik kan het niet laten om hier ook een plaatje bij te doen van de 11 boekjes die in mijn kast staan van Cecely Mary Barker, geboren in 1895, schattige boekjes, ook mierzoet.
Hoe zit het nu eigenlijk? Waarom hadden wij zoveel zoete boekjes? Is de maatschappij zo verandert? Of lazen wij thuis geen andere boeken? Ik weet het antwoord niet.
Maar nog even over mijn vader en boeken: Hij zei ook ooit, dat hij de bijbel zou gaan lezen als hij gepensioneerd was, vooral het oude testament met alle spannende verhalen trok hem aan. Dat is natuurlijk nooit gebeurd, alhoewel hij vele jaren als een bijzonder gezonde en actieve heer gepensioneerd heeft geleefd. Maar ik heb ook goede voornemens. Toen ik opgehouden was met werken heb ik alle delen van Proust gelezen (in het Nederlands!) en ben nu van plan om Dante te gaan lezen. Ik begreep uit recente krantenartikelen dat vooral het gedeelte over de Hel erg interessant is en makkelijk leest, het gedeelte over de hemel is een beetje saai, volgens insiders.
De foto’s zijn vrij waardeloos, maar ik kan het niet beter.
verstuurd maandag 12-4 om 4 uur