Nederlandse schapenwol

Onlangs hoorde ik op de radio een interview met Mirthe Snoek en Janne de Hoop. Zij vertelden over hun nieuwe bedrijf: Hollands Wol Collectief.

 Het was een  grappig en interessant gesprek. Het zit zo:

In Nederland zijn 550.000 schapen, zij worden één keer per jaar geschoren, meestal in mei.  In de jaren 90 kreeg een boer ongeveer 25 gulden voor de vacht van een schaap. Nu is dat tussen de 0,05 en 0,30 Eurocent, en voor zwarte wol moet je zelfs betalen. Oh gut, en wij zien die schattige zwarte lammetjes in de wei! Die Nederlandse schapen brengen zo’n twee miljoen kilo wol op.

Het is voor de boer dus goedkoper om de wol weg te gooien. Wat is dat zonde. De schapenwol wordt na het scheren niet meer gesorteerd, maar in grote balen verzameld en zo gaat het vachtje van honderdduizenden schapen rechtstreeks de verbrandingsoven in, met een beetje geluk  worden de balen  naar China vervoert, waar het verwerkt wordt als vulling voor autostoelen of in tapijten.

Waarom hebben we dan geen Hollandse truien ??? De Nederlandse wol is nogal grof van structuur en….kriebelt!!! Het ligt aan het soort schapen dat geschikt is voor het Nederlandse klimaat. De Nederlandse consument wil Merino truien gemaakt van wol uit Australië en natuurlijk Kashmir truien, die komen uit, ja hoor, Kashmir! ( ik probeer aldoor Cashmere te schrijven, maar mijn computer control freak wenst  het te corrigeren in Kashmir!)

Dit is dus echt een triest verhaal. Maar gelukkig is er dus het Hollands Wol Collectief en ook een ander initiatief, de  Knitwit Stable. Als ik de verhalen lees van deze organisaties op Internet word ik daar blij van. Er zijn echt groepen mensen die mogelijkheden onderzoeken  om de Nederlandse wol weer goed te gaan gebruiken.  Misschien moet je andere schapen fokken? Er zijn de laatst tijd ook farms gekomen waar Alpaca’s worden gefokt, die produceren zachte wol . Misschien moeten er weer spinnerijen en weverijen worden opgestart. Die zijn bijna totaal verdwenen uit Nederland.

Ik moet bekennen dat ik ook een truitje heb dat kriebelt. Het is een onwijs mooie kleur en ik wil het elke keer weer proberen, maat het gaat niet. Kriebelende truien zijn vreselijk.

Nu gaan we een weekje varen op… de Rijn! Ik las afgelopen zaterdag in Trouw een recensie van een boek over de Rijn. Het leek mij leuk om dat nog even te lezen, maar een van de eerste opmerkingen was: Op de Rijn varen tegenwoordig veel boten vol verveelde bejaarden. Ik heb het artikel niet verder gelezen. Wat een onzin! Juist de actievelingen gaan op reis, diegenen die zich vervelen zitten misschien thuis??