Zal ik een blog gaan schrijven of naar Midsummer Murders kijken?
That’s the question!
Maar eigenlijk heb ik enorme zin om weer te schrijven. Veel onderwerpen borrelen in mijn hoofd.
Dus :
Deze week kwam de heer Tammes, oud-burgemeester van Lienden, bij ons langs.
Hij gaat een boek schrijven over Geertsema. Hij vroeg zich af of ik nog veel herinneringen aan hem had. Ik had hem gewaarschuwd dat ik niet zoveel interessants over Geertsema kon vertellen.
Hij was Commissaris van de Koningin in Gelderland van 1973 tot 1983. Ik werd lid van Provinciale Staten in 1974 en ben in 1981 toegetreden tot het College van Gedeputeerden Staten. Ik maakte hem vanaf dat moment nog intensiever mee. Hij sliep heel weinig en kende zijn dossiers heel goed. Hij las nooit romans, dat vond hij zonde van de tijd. En hij en zijn vrouw Adolphine woonde op Kasteel Middachten. Daar hebben we die jaren veel feesten en mooie diners mee gemaakt.
Maar goed, één herinnering weet ik nog heel goed:
We hadden een diner in het Rijnhotel in Arnhem (1982) met Han Lammers en Hans Gruijters. Lammers was toen Landdrost van het Openbaar Lichaam Zuidelijke IJsselmeerpolders. Gruijters was Burgemeester van Lelystad. De Provincie Flevoland werd in 1986 opgericht en er waren veel voorbereidende werkzaamheden aan de gang. Hoogst boeiend.
Wij waren daar met twee Gedeputeerden en onze Commissaris van de Koningin, Molly Geertsema. Zeer genoeglijk diner, veel wijn en bijna aan het eind van het diner kwam de vraag naar boven: hoe ben je in dit politieke, bestuurlijke werk terecht gekomen? Rondje om de ronde tafel; Geertsema begon, rechten gestudeerd in Leiden, bla, bla bla… heel belangrijk, de anderen kwamen aan het woord en de levensloop van een ieder was indrukwekkend. Ik zat links naast Geertsema en kwam als laatste aan het woord ( was de enige vrouw in dit gezelschap) “nou, ik ben kleuterleidster en ik ben nog maar kort Gedeputeerde en mijn kennis van kinderpsychologie komt mij zeer goed van pas in dit politieke leven. Ik vind mijn werk tot nu toe super leuk”
Als blikken hadden kunnen doden had ik hier niet gezeten. Geertsema vond mijn inbreng echt beneden peil.
De vraag is natuurlijk wel, had ik graag willen studeren? Daarover zal ik een volgende keer schrijven.