woorden

“Woorden” daarover wil ik schrijven, ook om nog een beetje in de sfeer van Paulien Cornelisse te blijven.

Er zijn waanzinnig veel nieuwe Nederlandse woorden. Het is een vreugde te constateren dat onze taal leeft, maar soms denk ik, waar is zo’n nieuw “deftig” woord voor nodig? .

Ik noem er vier, die mij opvallen. Ik lees en hoor vaak:

genereren in plaats van maken.

content in plaats van inhoud.

duiden in plaats van bedoelen, of aangeven.

format in plaats van indeling of formule.

Kenners zullen mij wel vertellen, dat ik het niet goed heb begrepen, nou soi, dat zij dan zo.

Dit zijn dus Nederlandse woorden, met Engelse woorden is het natuurlijk nog veel en veel erger.

Vorige week heb ik een “webinar” gevolgd op de computer, over AI. Dus dat is nu een bekend woord voor mij, haha!   Maar alle andere woorden die te maken hebben met de computer zijn niet in mijn woordenschat ingedaald. Zelfs als mijn lieve computerhulp zegt dat het misschien aan de browser ligt, weet ik niet precies wat dat is,  het nieuwste woord dat ik nu weer moet leren is prompts, pff. Toch heb ik al mijn foto’s keurig in mapjes en ook mijn e-mails zijn netjes opgeruimd en mijn adreslijst wordt goed bijgehouden, en ik doe mijn hele administratie zelf ( ja, even iets positiefs, of is het een beetje opscheppen?!)

Nog veel erger is het met de taal van eten, een volstrekt nieuwe taal. Ik noem bijvoorbeeld, Umami ( ik moest het opzoeken op Google!) Dat is een nieuwe smaak, naast zoet, zuur, zout en bitter. Dat is nog maar het begin, ik kan geen recept meer lezen zonder daarin een nieuwe woorden aan te treffen. Ik kook nooit, maar vind het altijd grappig om even een recept te lezen in de krant, volstrekt onnodige activiteit! Afgelopen zomer in Friesland kookten de kinderen en kleinkinderen. Het eten was meer dan heerlijk, maar in negen van de tien keer wist ik niet wat ik aan het eten was, alhoewel zij mij dat geduldig uitlegden!

Gisteravond keek ik naar een aardig programma, Binnenste Buiten. Daar zit ook altijd een kook momentje in. Ik heb de woorden van de kok opgeschreven: Tofu, hoisinsaus,  bimi,  miso, kimchu. ( ik constateer dat mijn spellingscontrole al die woorden ook niet kent, dat is een beetje een geruststelling) Gelukkig waren er ook woorden in het recept die ik wel kende:  ui, knoflook, gember en appelstroop.  Springrolls, met rijstvellen , taco’s, jalapeno, salsa, quinoa zijn voor mij ook onbekende woorden…..

Het is grappig om in dit verband even iets te vertellen over “vroeger”. Ik denk, dat de opmars van macaroni in Nederland begon in de jaren vijftig. Macaroni met ham en kaas was een absolute topper, onze huishoudster Miet kon dat geweldig lekker maken. Veel vrienden en vriendinnen wilden graag bij ons komen eten in die tijd.  Meer pasta’s waren er niet, spaghetti kwam er iets later bij, maar al die anderen zijn veel en veel later gekomen, en ik ken de namen niet. Wij aten eigenlijk altijd een AGV tje! Aardappelen, Groente, Vlees. De andijvie kookte een halfuur, evenals toen nog de hele bittere spruitjes. En vrijdag vis, alhoewel we niet katholiek waren. En altijd een toetje!!