29-05-2021
Onlangs las ik in Trouw een artikel geschreven door Matthijs Tieleman, een promovendus aan de universiteit van California (waarom een Nederlander promoveert in Californië weet ik niet).
Ik wil een paar citaten uit zijn artikel aanhalen:
1 “de Nederlandse Politiek is in een crisis”
2 “wantrouwen vormt de grondslag van onze democratie. Nederlandse burgers moeten wantrouwend blijven tegenover de overheid”
3″ In plaats van te rumineren over hoe de politiek het vertrouwen kan herstellen, zou men in Nederland juist het wantrouwen moeten koesteren en weer centraal moeten stellen in de politiek. Wantrouwen is immers het fundament van onze democratie”
Ik ben het hier niet mee eens!
Ja, het is op dit moment onrustig in de Tweede Kamer. Met 18 partijen is het niet simpel om goed en efficiënt te vergaderen. Dat “navelstaren” van de laatste weken leidde bij mij tot plaatsvervangende schaamte.
En ja, er is teveel bekokstooft in het Torentje, en ook het functioneren van een aantal uitvoeringsorganisaties laat zeer te wensen over.
Maar om nu te spreken van een crisis gaat mij te ver.
En dan de essentie van het verhaal van deze promovendus: Hij koestert wantrouwen. Dat is vreselijk. Hoe kan je nu leven in een maatschappij als je alles moet wantrouwen? Juist een democratie is gebaseerd op vertrouwen. Je hebt een systeem waarin je je stem geeft aan VOLKSVERTEGENWOORDIGERS, die namens jou proberen het land zo goed mogelijk te besturen. Je kan niet allemaal besturen dus jouw vertegenwoordiger doet dat voor je. Hoe kan je nu stemmen als je die vertegenwoordiger moet WANtrouwen?
Tweede Kamerleden horen positief kritisch de plannen en wetten van het kabinet te beoordelen, en zij moeten niet uitgaan van wantrouwen.
Vorige week hoorde ik een interessant betoog over Europa. De kern van dat betoog was dat de start van Europa is gebaseerd op het vertrouwen dat de landen in elkaar hebben. (Hongarije en Polen maken dat nu soms lastig)
Zo is het wel weer genoeg. Een heel grappige cartoon om glimlachend te gaan slapen.
Ik ben voor iedereen bereikbaar op mijn E-mail. adres: mail@nicolinevandenbroek.eu. Ik moet dit nog een keertje heel duidelijk zeggen.
Niet onder mijn blogs schrijven. Dat zie ik niet en dat ziet niemand, dus zonde van de energie.