Beetje politiek

Nu maar een keertje een beetje politiek

Ik wil drie opmerkingen maken over het vertrek op 20 november van Femke Zeedijk en  Rosanne Hertzberger uit de Tweede Kamer Zij verlieten de partij Nieuw Sociaal Contract, de NSC.

1 . Ik heb waardering voor het feit  dat zij beiden besloten om het lidmaatschap van de Tweede Kamer op te zeggen.

Een mogelijkheid was natuurlijk geweest dat zij op eigen titel verder gingen, of zich aansloten bij een andere partij. Dit gebeurt helaas tegenwoordig veel. De afgesplitste Kamerleden beroepen zich dan op het feit dat ze de kiezers die op hem/haar hebben gestemd niet ontrouw kunnen worden. Maar hun plaats op een NSC zetel in de Tweede Kamer kan dan niet opgevuld worden.

2. Zij hebben beiden hun lidmaatschap van de Kamer opgezegd vanwege gebrek aan fatsoen en het gepolariseerde politieke klimaat in de coalitie. En, zoals Rosanne Hertzberger het beschreef in een interview in de NRC, zij heeft heel erg geprobeerd om intern zaken te regelen, maar dat is niet gelukt. Volgens Rosanne was het beter geweest als de hele fractie uit de coalitie was gestapt. Maar die strijd verloor zij kennelijk binnen de fractie. Ik heb mijn vraagtekens bij hun vertrek. Naar mijn mening heeft het niet erg veel zin om op te stappen. Het is een “statement” je krijgt even publiciteit en dan is het over en verandert er niets. De kunst is, in deze en vele andere situaties, om toch te blijven proberen intern meningen om te buigen en het met elkaar eens te blijven. Of althans “agree to disagree”. Ik ben zelf ooit uit de Doopsgezinde Gemeente gestapt omdat ik vond dat ze schandelijk gedrag toonden in een verzorgingshuis in Heemstede. (mijn geloof was ook al een tijdje niet zo sterk meer) Daar had ik later spijt van, want intern had ik stampij moeten maken en ik had moeten proberen de problemen in het verzorgingshuis op die manier op te lossen.

3. Mensen om mij heen zeggen vaak, dat er zoveel totaal onervaren Kamerleden zijn aangetreden.  Dat is wel waar, maar wat zijn dan nieuwe “ervaren “Kamerleden?  Ik weet het wel, Kamerleden die eerst in Provinciale Staten of Gemeenteraad  hebben gewerkt en…  oud fractiemedewerkers . De VVD fractie zat in de vorige periode  helemaal vol met oud fractiemedewerkers. Ik vind dat niks, ga eerst maar eens behoorlijk ergens werken, met je poten in de klei. En dan kom je dus “onervaren” in de Kamer. Ja, hoe ga je dat oplossen? Les één is in je eigen fractie. Binnen de fractie is meestal veel deskundigheid aanwezig, ja zelfs in de gloed nieuwe partij NSC. Ik heb het even uitgezocht : maar liefst 11 van de 20 nieuwelingen hebben ervaring in Gemeenteraad, Tweede Kamer of Provinciale Staten en ook nog 4 oud topambtenaren.  Dus helemaal van buitenaf ingevlogen zijn er maar 5. De meer ervaren fractieleden bespreken met elkaar hoe je een probleem moet aanpakken . Ik herinner mij nog heel goed mijn begin in Provinciale Staten, ik was een tuinkabouter! Ik wilde meteen iets doen aan hoogspanningsleidingen over de Waal, die moesten ondergronds. IK was van plan daar een vlammend betoog over te houden. Een ervaren fractiegenoot maande mij: ”heb je een meerderheid in de Staten om met dit goede plan uit te voeren?” Zo begint het! Ook dat je soms je mond moet houden als je het ergens niet mee eens bent. ( ik geloof niet dat Wilders die les ooit heeft geaccepteerd!) 

Dit verhaal heeft weer geen moraal!!