Woningtekort

Ik weet niet of ik dit aandurf. Een blog schrijven  over een onderwerp waar ik geen flauw verstand van heb, maar waar ik wel een mening over heb, net zoals 9 miljoen Nederlanders. Ik doe het wel, want ik ben het blog schrijven begonnen omdat ik het fijn vind om ergens mijn mening kwijt te kunnen. Dus ik bekommer mij niet om mijn volgers, dit is gewoon mijn mening!!

Het woningtekort. Het is echt niet fijn als je als student in Grave beneden de Sluis woont en in Leiden wilt gaan studeren, zonder te weten waar je moet gaan wonen. Ik heb de moeite genomen om alle partijprogramma’s op dit punt te lezen en, het spijt mij te moeten zeggen, veel bla, bla. Met de zinnen over minder regels ben ik het zeer eens natuurlijk. Het spijt mij nog meer te moeten erkennen dat  ik alleen in het partij  programma van PVDA-GroenLinks  een paar zinnen las over een “oplossing” waar ik wel iets van verwacht.  In Trouw stond deze week een artikel van Rudy van Beurden. Hij studeerde bouwkunde en woont in Eindhoven, hij schreef ook over “mijn idee”.  

Wat is mijn idee dan? Gebruik de ruimtes die er zijn in huizen veel beter.

Rudy van Beurden(RvB) schrijft :

“ Ik heb plek. Ons land kent 8,2 miljoen woningen .Gedoog dubbele bewoning. Er is zoveel bewoonbare ruimte in ons land, sta toe dat mensen daar samen gaan wonen. Ja, er zijn heel veel theoretische bezwaren, maar samen leven kan op allerlei manieren. Met deze oplossingen helpen we jongeren en ouderen die vereenzamen in hun huis.”

 Ik weet niet precies waarom je dat samen in een huis wonen moet “gedogen” zoals RvB schrijft. Je moet gewoon de wet veranderen. En ik vind ook dat er veel meer hospita’s kunnen komen. Nee, niet zoals vroeger(mijn echtgenoot kon enthousiast vertellen over zijn hospita in Delft), maar bijvoorbeeld een hospita, zoals ik!!! Want eigenlijk ben ik nu een hospita. Er woont bij mij boven een Egyptische mevrouw. Een  groot succes, voor ons alle twee. Maar ik kreeg wel, een paar maanden nadat zij bij mij was komen wonen, een brief van de SVB (Sociale Verzekeringsbank) ik moest precies uitleggen wat die mevrouw in mijn huis deed. Als wij “samen woonden” werd ik gekort op mijn AOW. Een hele troep papierwerk. Dit soort onzin moet worden afgeschaft.

Tijdens en na de Tweede Wereldorde was het verplicht om mensen in je huis op te nemen. Ik weet nog dat erbij ons een Poolse hoge militair ingekwartierd was. Hij was een graaf en heette Babeliosky. Mijn moeder noemde kort daarna één van de puppy’s die bij ons werd geboren Babeliosky! Later kwam er ook een Letlandse familie inwonen. En veel later, allang niet meer verplicht, hadden we tientallen meisjes voor een jaar in huis die in de buurt een opleiding volgden. (meestal gingen die meisjes naar “Huis te Lande” in Rijswijk, een tuinbouwschool voor meisjes).

Natuurlijk ga ik niet pleiten voor een verplichting, om te eisen dat mensen inwoning accepteren. Ook PVDA-GroenLinks stelt dat, geloof ik, niet voor, maar ik hoor wel geruchten dat ze dat overwegen.

En dan nog dit: leegstand. Er staan per 1 januari 63.900 woningen leeg d.w.z. die stonden het vorig jaar januari ook al leeg . Als je de huizen die nog energie verbruiken er van aftrekt, blijven 30.570 huizen over. Ik vind, en ik heb begrepen dat mijn VVD het daar niet mee eens is, dat je daar best een wet voor mag maken, dat die huizen binnen….weet ik veel wat voor termijn, verkocht of verhuurd moeten worden. En anders worden die leegstaande huizen onteigend.  (Mijn echtgenoot heeft talloze malen landbouwgrond  onteigend omdat er een snelweg moest komen.)

Een tijdsbeeld is nu ook dat er veel stelletjes zijn die niet samen wonen, vanwege hun werk of “omdat ze daar niet aan toe zijn” Tja, dat kost ook veel woonruimte. Ik heb daar verder maar geen oordeel over!!!

Als je begint met zo’n onderwerp is het einde zoek, en weet je steeds beter dat je heel weinig weet.. ja, laat ik daar nu nog even een grappig voorbeeld van geven. Toen ik net Senator was werd mij het dossier “afschaffen van de ziektewet” toe geschoven, zo ging het letterlijk! Over de tafel schoof een fractiegenoot mij dit toe. Zij vond dat ze al teveel wetten had. Toen was er geen fractieondersteuning, je moest alles zelf doen. Ik dook in mijn kamertje thuis in dit dossier, heel dik en heel veel omvattend en wat ik ook deed, het lukte mij met geen mogelijkheid om alles te lezen, te begrijpen. Het ergste was dat ik mij realiseerde dat ik steeds minder wist naarmate ik mij meer in de materie verdiepte . Om wanhopig van te worden. Blijmoedig heb ik het een paar maanden later in de Senaat behandeld!