Mopper

“Weerbaar zijn we samen” is de kop van een artikel in Trouw vandaag en de kop daaronder “als de overheid altijd bijspringt blijft de Nederlander verslaafd aan steun”. Koppen die mij zeer aanspreken. En dan ga ik nu een beetje mopperen. Dat wil ik niet, maar het kan even niet anders. Ik ben het dus hartgrondig eens met bovenstaande stelling. Toen Trump het in zijn hoofd haalde om samen met die vreselijke Netanyahu Iran te gaan bombarderen, zaten er duizenden Nederlanders vast in Dubai, en andere landen in het Midden Oosten. Ze konden niet naar huis terug vliegen. Het eerste wat we hoorden was: “waarom helpt de overheid ons niet?” Ik ben het eens met het feit dat dit een buitengewoon  uitzonderlijke situatie is. Maar waarom in vredesnaam moet de overheid dit met ons belastinggeld oplossen? Wie heeft het verzonnen om daar naar toe te gaan? De mensen zelf toch? Om maar niet te spreken  van alle mensen die in Dubai wonen om belastingtechnische redenen!! Zoals Influencers. Ik weet niet precies wat dat eigenlijk voor mensen zijn, maar ze worden volgens mij vaak heel rijk. En als de overheid dan toch vliegtuigen stuurt, piepen die zelfde mensen als blijkt dat ze zelf 600 euro moeten betalen.

Zo, dit was de eerste mopper. En dan nu de tweede:  Door de aanval op Iran zijn onverwacht de energie prijzen hard aan het stijgen, ook aan de benzinepomp. Ik ben blij dat het kabinet tot nu toe niet toegeeft aan de druk om de accijns op benzine te verlagen en ik hoop dat ze hun poot stijf houden. Maar de Nederlander jammert en zeurt, alle kranten en televisiezenders doen enthousiast mee. ( ik vind “media” een rot woord!) Als het inderdaad een probleem wordt voor de allerarmsten in ons land is het van belang om de belasting in de laagste schaal te verlagen, en misschien de huurtoeslag te verhogen. Hier teken ik bij aan dat ik uit zeer wel ingelichte bron weet dat ook de allerarmsten in Nederland met alle toeslagen en bijzondere bijstand het dagelijks bestaan aan kunnen. Helaas zijn er natuurlijk veel  intrieste mensen die om gok, drugs of andere ellende dit niet kunnen. Die verdienen en krijgen onze hulp.

De derde mopper is deze kop in Trouw: “Politici doen toch niks voor ons”  ja, zo’n kop helpt politici niet echt. Ik vind dat zo’n intrieste kreet. Allés wat politici doen is voor ons allemaal. Het enige “bezwaar” is dat zij volksvertegenwoordigers zijn die gekozen worden door alle stemgerechtigden Nederlanders. Ik ga hier verder niet op in, dit weten we allemaal heel goed,  je krijgt nu eenmaal niet altijd je zin, ook niet in je werk, in je huwelijk of bij je vrienden. Maar ik vind het misselijk om dan zo’n kop boven een artikel te zetten. Laat de krant het nog eens een keertje duidelijk uitleggen en het opnemen voor die raadsleden die zich kapot werken.

Oh, ik heb nog een mopper, misschien is het meer een hartenkreet. In Trouw schreef een columnist Jona van Loenen dit weekend over: ”De Gezondheidszorg lijkt op onbeperkt Spareribs eten”. Hij beschrijft hoe je in een restaurant voor 50 euro onbeperkt spareribs mag eten tot je misselijk het pand verlaat. En zo is het ook in de gezondheidszorg. Als je eenmaal je eigen risico hebt opgemaakt kan je daarna overal binnen komen en hoef je niks meer te betalen. Je hoeft dus zelf niet meer zorgvuldig na te denken over welke zorg jij nodig hebt, alles is gratis. Mooie column!! Dus laten de partijen in de Tweede Kamer nu eens constructief meedenken met het Kabinet hoe wij , (ja ik zeg WIJ)  dit kunnen oplossen. Want de gezondheidszorg loopt vast. Net zoals de sociale zekerheid. Er moeten moedige besluiten worden genomen.