Nostalgie

Nostalgie vind ik een mooi woord. Laat ik eerst maar dat woord “ontleden” zoals leerlingen het doen op het Gymnasium:

nostos is terugkeer naar huis

algos is pijn, leed of verlangen

Ik heb nooit latijn gehad, hoor!

In Van Dale,(het woordenboek in mijn boekenkast) staat : “het idealiserend terug verlangen naar iets wat geweest is.”

ChatGPT zegt: ” nostalgie is dat je met een warm, soms een beetje verdrietig gevoel terug denkt aan vroeger”

Verder hoef ik geen AI meer te gebruiken. Ik kan het zelf wel  vertellen.

Veel mensen om mij heen zijn aan het opruimen in hun huis, dan komen herinneringen, soms onverwacht,  intens naar je toe. Ik heb zelf ervaren dat ik eigenlijk niet meer dan twee uur per dag kan opruimen. Het verleden wordt dan te sterk in mijn hersenen. Ik moet weer naar het heden en de toekomst. Nostalgie gaat natuurlijk over meer dan alleen maar papieren opruimen. Heel sterk is een nostalgisch gevoel bij een geur. Volgens mij heb ik daar al een keer over geschreven, maar ik kan het niet terug vinden. De geur van oud hout op de zolder van mijn grootouders in Haren zal mij altijd bijblijven. Ik herkende die geur een keer heel onverwacht in een kamertje in het gebouw van de Eerste Kamer, wham. Ook mijn gedoe met hele oude vinyl grammofoonplaten is opmerkelijk. Ik speel ze zelden af, maar ik adoreer die doos met platen. Toen ik “jong” was  heb ik uitbundig op die muziek gedanst. Ook mijn oude schoolagenda’s, volgeplakt met foto’s van filmsterren zijn wel onwijs leuk om weer te bekijken. Ik ben heel blij, dat het Rijksarchief heeft toegezegd dat ze mijn hele archief willen hebben als ik er niet meer ben (of ze dat dan nog doen, weet ik natuurlijk niet zeker!!) Hoeveel zintuigen heb ik nu behandeld? Zien, Ruiken, Horen. Voelen en Proeven zijn voor mij wat vaag. Maar ongetwijfeld zijn er veel mensen die daar wel nostalgische gevoelens bij hebben. Vroeger werd nostalgie beschouwd als een psychiatrische ziekte, het moest ten alle tijden vermeden worden, om te mijmeren over vroeger, vandaar het Latijnse woord “algos” ,pijn.  Pas aan het begin van de 20ste eeuw werd nostalgie steeds meer gezien als een natuurlijke emotie, eerst nog als sentimenteel een beetje overdreven. Nu is het dus een warm, soms een beetje verdrietig gevoel! Het begint ongeveer bij je 45ste, volgens mijn bronnen!! Dan wil je ook graag nog een keertje gaan kijken bij het huis waar je opgroeide of wil je toch nog een keer die ouderwetse wentelteefjes maken. Als oudje moet je voorzichtig zijn met eindeloze verhalen aan mensen om je heen te vertellen over “vroeger” maar soms is het ook wel heel grappig.