Zo maar twee losse flodders: Ik eindig vandaag met een cartoon uit de New Yorker. Ik hoop dat ik niet aangeklaagd wordt voor plagiaat. Ik vind dit echt super grappig! Slaat natuurlijk niet op bestaande personen of situaties!
Ik las in de krant dat een paar professoren zich zorgen maken dat er tegenwoordig zoveel kinderen zijn met allergieën en merkwaardige ziektes. Volgens deze professoren komt het wellicht omdat jonge mensen zo voorzichtig worden opgevoed. Ze moeten bijvoorbeeld meer ravotten in de modder en ijskoud door de striemende regen fietsen…Dat is mij uit het hart gegrepen.
Een herinnering: in de Gemeente waar ik werkte wond ik mij een keer erg op over de Inspecteur onderwijs. Hij had een Basisschool orders gegeven de speelplaats opnieuw te betegelen. Er lagen losse en scheve tegels. Ik riep verontwaardigd dat kinderen het juist zalig vinden tussen scheve tegels met hun laarsjes te trappen in de plasjes die daar ontstaan, en dat daar soms wat onkruid groeit dat ze kunnen voelen en waarover ze kunnen glijden! Ik heb dat natuurlijk glans rijk verloren. Het werd een strakke speelplaats.
