vrienden

Vrienden en woorden

Onlangs kwam kwam een vriendin heel enthousiast uit mijn WC. Wat heb je in je WC een mooi houten bord hangen met inspirerende tekst! Ik heb er een foto van gemaakt en zie hier!

Dit weekend las ik in de krant een heel verhaal over vriendschap:  “Vriendschap is een merkwaardige, vaak vanzelfsprekende en toch zeldzame verhouding tussen mensen die niet op bloedverwantschap, bezit contract of plicht berust” schrijft Beate Völker in haar nieuwe boek Vriendschap. Er is geen instantie die zegt dat je een vriend bent, geen huwelijk, geen contract met een baan erbij.

Als er een definitie moet komen kiest Völker voor die van de Duitse schrijver Kurt Tucholsky “vriendschap, dat is als een thuis”. “Een ziel in twee lichamen “zegt Aristoteles. Mij zeggen deze definities niet veel, maar ik weet ook absoluut niet hoe je het wel moet benoemen. In het krantenartikel wordt gesteld dat eenzaamheid in Nederland ons opbreekt en de krant vraagt zich af of de overheid niet moet ingrijpen!!! Nee, dit kan toch niet waar zijn? Hoe krijg je het verzonnen dat de overheid zou moeten ingrijpen omdat eenzaamheid ons schijnbaar “opbreekt”.  Er zijn ook in mijn omgeving ontzettend veel  lieve suggesties om oude mensen uit hun huis te lokken. Ik kan elke dag naar de wijkwinkel, voor kopjes koffie, yoga, bridge of muziek luisteren, ik veronderstel dat die wijkwinkels zwaar gesubsidieerd worden door de Gemeente. Dat is meer dan genoeg overheidsbetrokkenheid. Soms ga ik wel met een vrijwilligersclubje mee om iets spannends te doen. In Den Haag zijn er twee clubs waar ik aan mee doe: 4hetleven, en Bonjour. Beiden clubs organiseren uitjes en komen je thuis ophalen en brengen je aan het eind van de dag weer thuis. ( niet alles is  gratis, hoor!) dat vind ik vaak wel erg leuk.

Het is een feit, dat je veel vrienden en vriendinnen mist als je oud bent, en die zijn inderdaad “impossible to forget” Gelukkig heb ik nog wel  vrienden, vriendinnen over, een paar in de buurt, en ook verder weg in het land. Dat is heel fijn en gezellig. En ik ben, zoals ik vaak zeg : “Veel alleen, maar niet eenzaam” De titel van de autobiografie van Wilhelmina was  “Eenzaam, maar niet alleen” Dit is een doordenkertje!