Een moeilijk onderwerp vandaag: ijdelheid. Ik schreef daar een paar weken geleden over en kreeg commentaar:
“Hoe kan het nu dat jij niet ijdel bent? “vraagt één van mijn zeer lieve volgers. Dus ben ik daar over gaan nadenken. Het is naar mijn mening zo dat “ijdel zijn” heel negatief klinkt. Ik ben me maar eens gaan oriënteren op dit lastige woord:
Wikipedia zegt:
De huidige betekenis van het woord gaat in de richting van wat in het Latijn aangeduid werd als superbia en in het Grieks als hybris. Met superbia of hoogmoed wordt het verlangen om belangrijker of aantrekkelijker te zijn bedoeld, of een liefde voor zichzelf.
Ik heb nooit gehoord van het Wiki Woordenboek, maar die omschrijft ijdelheid :
het zich toeleggen op betekenisloze uiterlijkheden.
Toch even de degelijke van Dale erbij gepakt, uitgave 1992. Die geeft eerst 5 betekenissen over ijdel als: niet vol, onbeduidend, zonder enige grond…. en pas als 6e betekenis staat :
zich verheffen op nietigheden, gevoelig voor vleierij.
Zou de betekenis van het woord zijn veranderd na 1992?
Goed, ik hoop dat ik voldoende heb aangetoond dat ik niet ijdel ben.
Ik denk dat ik gepassioneerd, bevlogen ben om te proberen de maatschappij een piepklein beetje te verbeteren.
Nog een correctie moet ik aanbrengen: op 29 juli schreef ik over muggen. Deskundigen bezweren mij dat het echt niet waar is dat muggen NIET op het licht afkomen. Dus de oude mythe blijft volgens die deskundigen in tact. Ik ben verward!