Op deze zeer warme super heerlijke zomerdag stuur ik maar eens een klein grappig gedichtje:
Ouderen , niets meer waard???
Hoe zo? We zijn een goudmijn.
We hebben zilver in onze haren
En goud in onze tanden
Gas in onze darmen
En stenen in onze nieren
Lood in onze schoenen
En kalk aan onze nagels
Staal in onze heupen
En soms plastiek in onze knieën
Vol met dure medicijnen
Lijken we wel een goudmijn.
Een land met zoveel mineralen
Zal het jaar 3000 wel halen.
Daarom gaan we fier door het leven
Nemen kritiek op als een spons,
Want door bovenstaande rijkdom
Drijft de economie op ons.
Oorspronkelijk Engels gedicht
uit het militaire blad O.V.W Koerier.
(Ik heb geleerd dat je altijd je bron moet vermelden)