Ik schrik van een column bericht in de NRC van afgelopen weekend:
Japke-d.Bouma schreef over telefoneren. Doet iemand dat nog? is haar vraag. Niemand belt haar nog onaangekondigd, behalve haar ouders. “onaangekondigd bellen begint ook onbeschoft te worden” reageerde iemand tegen Japke. Telefoneren sterft uit.
Ik huiver. En doe er gewoon nog niet aan mee. Ik bel de kinderen nog op de vaste lijn, als ze die nog hebben. Kleinkinderen app. ik tegenwoordig meer. En ik bel HEEL vaak vrienden, vriendinnen onverwacht, zo maar voor de gezelligheid. Ik vraag wel altijd “Stoor ik?” 