Het lukt mij nog steeds niet om een onwijs grappige cartoon uit de New Yorker te sturen. Dus dan maar iets anders:
Ik las in de NRC van 10 februari een interview met Corine Koole. Ze heeft een boek geschreven “de zeven wetten van de liefde”. Het boek en het onderwerp interesseren mij niet meer zoveel!
Maar ze schreef een paar hele grappige zinnen over haar eigen echtgenoot, ik citeer: “Ik heb een echtgenoot getroffen die zich nooit helemaal aan mij zal binden. Hij wil niet weten wel boek ik lees, of wat ik denk. Hij ziet niet dat ik een nieuwe jurk aan heb of naar de kapper ben geweest. Wat hij wel ziet is wat ik nodig heb. De ander steunen en stimuleren. Dat is liefde”
Het komt mij op de een af andere manier heel bekend voor!
En dan nog iets heel anders, een bekentenis: Wij, volwassenen, mopperen dagelijks over het Smartphone gedrag van de jeugd.
Ze doen de hele dag spelletjes en kijken You Tube filmpjes. Ik vind dat een groot probleem, maar daar gaat het nu niet over. Dat bespreek ik wel een andere keer. Nu wil ik bekennen dat ik ook af en toe spelletjes doe op de Computer, I-pad en IPhone, zelfs 80 jarigen doen het dus. Ik doe Mahjong op de I-Pad, Hartenjagen en Patience op de Computer en Word Feud en Word Master op de IPhone. Zo, dit heb ik gezegd. Hoeveel uur per dag? Ik heb geprobeerd het een paar dagen bij te houden: één uur per dag. Word Feud doe ik met zes zeer leuke vriendinnen en familieleden. Meestal ’s avonds heel laat! En, eerlijk gezegd, vind ik dat je na je pensionering best een paar spelletjes per dag mag doen.
Vroeger gingen ze borduren (doe ik ook) en brieven schrijven en muziek maken. Dat is waarschijnlijk wel creatiever, maar die woord spelletjes zijn ook best pittig soms. ik blijf het doen. en ben gelukkig helemaal niet verslaafd, zoals sommige jonge mensen wel zijn.