Ik heb beloofd daar over te vertellen.
Morele Herbewapening (MH) was een beweging onder leiding van de Amerikaanse theoloog Frank Buchman(1878-1961). Hij propageerde te leven volgens vier beginselen: absolute onzelfzuchtigheid, eerlijkheid, reinheid en liefde. Hij kreeg na de Tweede Wereld oorlog veel aanhangers, ook in Nederland. Ik las zojuist op Wikipedia dat het eerst de adellijke families waren, later ook de industriëlen die zich aangetrokken voelden tot zijn leer!! Dat is nieuw voor mij, maar misschien klopt het wel. In Eindhoven, waar ik woonde tot mijn 16e, was een groot nest van Morele Herbewapeners, onder de bezielende leiding van Sylvia Philips, de echtgenote van de baas van Philips, Frits. Tant Syl, zoals wij haar noemden, probeerde iedereen te bekeren. Ze bedacht, en ik vind dat heel slim, om een school te stichten die MH zou zijn. Die school kwam er: De Middelbare Meisjesschool. De directrice, juffrouw van Santen was een vurig MH. Mijn ouders, zeer goede vrienden van de familie Philips, waren totaal niet geïnteresseerd in de MH, maar ze stuurden hun dochters wel naar die school. Ik wilde veel liever naar het Lorentz Lyceum, maar dat ging dus mooi niet door. En wat denk je? Ik werd gegrepen door de MH. Het was ontzettend leuk en spannend. Je moest dus leven volgens die vier beginselen. En, als dat niet lukte, moest je het opschrijven in een klein schriftje. Elke maandagmorgen was er een bijeenkomst in de kamer van de directrice en dat heette “Stille Tijd” en dan ging je elkaar vertellen wat er in je schriftje stond, dus wat je niet goed had gedaan. We waren met z’n tienen ongeveer, dus docenten en leerlingen . Dat was natuurlijk onwijs spannend: de directrice vertelde wat ze niet goed had gedaan en de docent Frans ….Mijn vergrijpen waren minimaal: Ik had weer niet goed de tafel afgeruimd en had gesnoept uit de boterpot.
Alle leerlingen van de school kwamen elke week voor de lessen begonnen in de aula bij elkaar. Ik moest daar, (ik was een brugpieper, zoals dat tegenwoordig heet) voor de hele school verhaaltjes vertellen over MH. Ik vond dat geweldig. Het probleem was wel dat ik thuis altijd alle werkjes deed, want absolute onzelfzuchtigheid…. leidt daartoe. Mijn broer en zusjes vonden het prima.
Helaas, of liever gezegd gelukkig, duurde mijn MH niet lang!
De directe aanleiding om van mijn geloof te vallen was het volgende:
Een mede Moreel Herbewapend meisje kwam op een dag op school met enorme krassen op haar gezicht. De “stille tijd “zou beginnen en de directrice nam mij apart en zei: “je moet niet vragen hoe ze aan die krassen komt. Dat heeft haar moeder gedaan en dan moet ze dat vertellen.” (absolute eerlijkheid!)
Toen dacht ik, ja sorry, dit klopt niet. Het was jammer voor mijn broer en zusjes, de taken werden weer eerlijk verdeeld.
De MH is na de oorlog sterk uitgebreid over de hele wereld. maar toen ook weer sterk ingestort. De naam is eind de vorige eeuw verandert in “Initiatives of Change”. Op Internet kan je er van alles over vinden. Ik ben nog een keer, toen ik in de USA woonde naar een MH centrum geweest, een weekend. Prachtig landgoed, maar buitengewoon benauwend. Ik ben weg gevlucht.