De onderwerpen waarover ik wil schrijven buitelen over elkaar heen. Over alles wat ik lees en om heen zie wil ik iets schrijven. Ik moet mij beheersen.
Nu even twee kleine bemerkingen over iets dicht bij mij:
Toen ik vanmorgen in de spiegel keek om te controleren of mijn make-up netjes op mijn gezicht terecht was gekomen, zag ik een haar van mijn poederkwast op mijn wang. Ik wilde die er af halen, maar het bleek een rimpel te zijn, snik, snik.
Tweede kleine dingetje is natuurlijk: De NATUUR. Wat is het ongelooflijk mooi buiten. Door de hele warme dagen vorige week is de natuur ontploft. De bomen lijken met elkaar te concurreren, nog meer roze, nog grotere magnolia bloemen, nog meer fel witte bloesem en daaronder laag bij de grond alle kleuren van de bollen. Vele narcissen in het openbaar groen kijken wat droevig. Zij kunnen de warmte niet waarderen. Bij ons in de tuin staan heel veel witte narcissen met gele hartjes op te scheppen . Zij verdragen de warmte uitstekend. En ook de Euphorbia met zijn grote geel groene bollen zijn schitterend. Iemand vertelde mij deze week dat zij vier uur naar een boom had liggen kijken en de blaadjes had zien groeien. ’s Morgens alleen kale takken, ’s avonds helemaal groen. Tja, ik lig helaas geen vier uur stil . Maar wat is het een luxe dat we zo in alle rust kunnen genieten van de mooie dingen om ons heen.
Heel snel weer een volgende Blog….