Ja na de mislukte “wraak blog” nu een heel klein grappige gebeurtenis. Het volgende: Ik gebruik al een hele tijd een prachtige grijze oogschaduw van het merk Shiseido. Het is een crème en geen poeder. Ik ben er weg van. Maar… ruim een jaar geleden wilde ik weer zo’n klein potje kopen en de Parfumerie meldde mij dat het uit de handel is genomen. Nee, ze hadden niks meer, geen één potje. Dat zinde mij niet. Ik zocht en vond op Internet het hoofdkantoor van Shiseido in Parijs, met zelfs een E-mail adres. Dus ik een mooie mail geschreven in het Engels, en ik kreeg vrij snel een antwoord. Heel jammer Madame, maar het is inderdaad uit de handel genomen. Potjandorie , dacht ik, dit is toch wel heel vervelend, en ik stuurde op 25 januari nog een mail, nu in het Frans!! Ik moest daar erg mijn best op doen. Toch wel super dat ik vroeger goed mijn talen heb leren spreken en schrijven. Sommige kleinkinderen jammeren nu over de vreemde talen die ze moeten leren. Natuurlijk niet over Engels, want dat kunnen ze allemaal heel goed.
Chère madame,
me suffira pour le reste de ma vie, je pense!
Maar helaas, er kwam geen antwoord uit Parijs, tot gisteren…. niet te geloven, een hele dikke enveloppe met drie, ja drie doosjes grijze oogschaduw! Madame, deze hebben we nog gevonden. We hopen dat u er erg veel plezier van zult hebben. IK vind dit echt heel grappig. Ik kan hier nu tot het eind van mijn leven mee toe. Dus een ieder die mij na vandaag ziet zal mij zien met grijze oogschaduw.
Ook aan kleine onbelangrijke momenten kan je zoveel plezier beleven. Volgende keer zal ik weer over een heel serieus onderwerp schrijven.
IK vulde zojuist een enquête in over Feestdagen. De vraag was: wil je Tweede Pinksterdag inruilen voor het Suikerfeest. Mijn antwoord was “nee”. Moet ik mij nu schuldig voelen?
verzonden 1-5 om 15.30 uur