Dit is de titel van een boekje geschreven door Herman Tjeenk Willink. Ik heb het met buitengewoon veel plezier gelezen. Moeilijk om in het kort te beschrijven waar het over gaat, dus hierbij een kopie van de achterflap van het boekje .(Het kost me enorm veel moeite om zo’n foto op mijn blog te krijgen. PFFF…..)
Als je die achterflap leest word je daar niet erg vrolijk van, vind ik. Droog en saai. Dat is het boekje ook wel een beetje moet ik toegeven. Maar er staan een heleboel kleine interessante opmerkingen in. Ik haal er eentje uit:
Hij schrijft over alle regels, onder andere in de zorg en de actie “ontregel de zorg”
Dan schrijft hij dat de uitvoerders
(verpleegsters) de voorschriften waardoor zij zich klem gezet voelen niet voor zoete koek moeten aannemen.
Ze moeten vragen:
zijn die regels verplichtend?
waar staat dat?
voor welk doel is die regel gemaakt?
wie heeft die regel gemaakt?
Er is vaak meer ruimte dan gedacht. Uitvoerders moeten de ruimte die ze hebben optimaal benutten.Dat is een teken van zelfrespect en zelfbewustzijn.
Aldus Tjeenk Willink.
Zo zijn er talloze voorbeelden, ook in onze directe omgeving, elke dag. Niet alles voor zoete koek aannemen, stel vragen, wil alles weten.