1.hoe neem je de telefoon op? Een steeds terug kerende vraag in mijn hoofd. “Met mevrouw…..”zo begon ik natuurlijk na mijn huwelijk de telefoon op te nemen en hielt dat tien jaar vol. Toen had ik er schoon genoeg van en nam de telefoon op “met Nicoline…..” gedoe in mijn familie. Als mijn vader belde en ik de telefoon aan nam “met Nicoline”, vroeg hij: “kan ik je moeder spreken?” Ha, ha, erg grappig. Toen ik Burgemeester werd was het niet meer mogelijk om met mijn voornaam de telefoon aan te nemen, dus weer “met mevrouw” (ik denk dat dat nu anders is en veel burgemeesters met voornaam opnemen) En nu ga ik dat dus weer veranderen en zeg voortaan “jaaa” of “hallooo”. Ben benieuwd naar de reacties. Jammer dat je intonatie niet op kan schrijven.
2. spelletjes. Veel mensen om ons heen zijn zeer actief in deze Corona tijd met spelletjes doen. Natuurlijk speelt iedereen bridge, op anderhalve meter afstand aan een grote tafel, en ook een heleboel spelen bridge op Internet. Ik begrijp dat dat heel erg leuk is, gelukkig maar. Ik kan niet bridgen. Maar ik moet bekennen dat ik wel spelletjes op mijn computer speel. Natuurlijk Word Feud, “met” of moet je zeggen “tegen” 6 lieve vrienden en vriendinnen, en elke dag speel ik een potje Free Cell, Rummikub en leg ook een Puzzeltje. Heerlijk. Mag dat? Zijn er nu mensen die hun wenkbrauwen fronsen en hun hoofd schudden en denken: “wat zonde van de tijd!” Ja, ik heb hierdoor inderdaad iets minder tijd voor de twee heerlijke boeken die ik nu aan het lezen ben, nou, en?
3. natuurlijk wil ik over Trump en Biden schrijven, maar dat past niet in een blog die Rommeltjes heet, dus die twee kerels komen een volgende keer aan de beurt.
4. nog een laatste rommeltje. Op zaterdagmorgen is er een boeiend programma op de radio: “Taalstaat” gepresenteerd door Frits Spits. Eén rubriekje gaat over bijna vergeten woorden. Dat vind ik altijd zo mooi. Ik heb ook twee woorden die je niet meer zoveel hoort, misschien ga ik die weleens inzenden. Onze kleinzoon zat onlangs twee weken in ijselijk eenzame quarantaine op een klein kamertje op een College in Chichester. Ik zei tegen hem tijdens een van onze vele videoapp gesprekjes: “wat blijf je hier toch blijmoedig onder,” een onbekend woord voor hem. Onlangs las ik een verhaaltje in Trouw over iemand die was overleden. Zijn familie zei dat “hij zo’n zachtaardig mens was” ook zo’n prachtig woord.
Einde Rommeltjes. verstuurd 19-1 om 16 uur.