Een blog ligt klaar over de telefoon, maar ik moet nu toch eerst nog een “coronaatje” schrijven.
De luide kreet die je nu overal hoort is :
Rutte geef ons perspectief,
Hoe schat u de nabije en iets verdere toekomst in?
Geef ons een lichtpuntje,
We willen een stip aan de horizon,
We willen een visie op de iets langere termijn,
Waar kunnen wij nu vanuit gaan?
Dit zijn allemaal citaten uit de Tweede Kamer behandeling van afgelopen dinsdag en citaten uit kranten en van de TV. Ik heb niets zelf verzonnen.
Terecht piekert Rutte er niet over om ook maar iets te zeggen over de toekomst. Hij geeft geen krimp.
Stel: het Kabinet zegt:
“In november zal alles wel weer bijna normaal zijn”.
en….als dat dan niet lukt??? Ik zie de bui al hangen.
De Kamer en heel Nederland schreeuwt dan moord en brand, u heeft het toch “beloofd.”
Zelfs als het tegenovergestelde plaats vindt:
” In plaats van in november kan plotseling in juni kan alles weer open”.
Ook dan zal het Kabinet met pek en veren worden ingesmeerd. Grappig spreekwoord eigenlijk, het betekent vernedering. Iemand werd met pek en veren ingesmeerd en aan de schandpaal genageld (hè bah!)
Welke toekomst het Kabinet ook zal schetsen, het zal nooit goed zijn.
Het Kabinet weet gewoon weg niet hoe het vermaledijde virus zich verder zal gedragen. Helaas weet niemand dat.
Mijn visie op de iets langere termijn is: de oudjes zitten tot het eind van dit jaar BINNEN. De vraag is alleen wanneer ben je “oudje”? Ik hoop vanaf 75 en zeker niet vanaf 50. Tja, een sombere gedachte, maar aan de andere kant kunnen wij ons nog redelijk goed redden. Ik ben mij natuurlijk bewust dat deze visie vreselijk is voor de oudjes die in piep kleine flatjes wonen. Ja, daar heb ik ook niet een directe oplossing voor.
Ondertussen raast de recessie keihard naar een ongekend dieptepunt. Hans de Boer verwijt ons dat we ons dat niet goed genoeg beseffen. Maar het probleem is, wat te doen, als we ons dat wel realiseren? Ik doe mijn uiterste best om het mij te realiseren, maar ik kan niks bedenken bij 10, 50 of 100 miljard?
En bovendien is het veel verstandiger: “tel je zegeningen”