Regeerakkoord

Nu er zeer binnenkort een nieuw Kabinet aantreedt moet ik mij wel eens gaan verdiepen in het Coalitieakkoord.

Het wordt pas een “Regeerakkoord” als het Kabinet is beëdigd en alle bewindslieden het hebben onderschreven.

Ik las een interessant artikel over het Coalitieakkoord, geschreven door Floor Rusman in de NRC, .

 Zij vergelijkt een aantal Regeerakkoorden en let dan speciaal op het woordgebruik.

 Ik citeer Floor Rusman:

” In 2012 kwam het woord ‘plicht’ twee keer zo vaak voor in het regeerakkoord als in 2021; negen en dertig, tegen twintig.

Het woord ‘eisen’ kwam vier keer zoveel voor: zestien keer in plaats van vier.

Bij de ‘zachte’ woorden is het andersom:

In 2012 viel viermaal het woord ‘eerlijk’; in 2021 zestien maal.

Over ‘herstel’ gaat het in 2021 vier en twintig keer, acht keer zoveel als  in 2012”,

einde citaat.    

Ik zou zo nog even door kunnen gaan, hoogst interessant.

Wat kan de conclusie zijn van deze toch wel opmerkelijke veranderingen. We zijn softer geworden, dat is de tijdgeest.     

Ik heb het Coalitieakkoord gelezen. Wat valt mij op?

Er worden veel fondsen ingesteld met heel veel geld erin. Twee van die fondsen heten “transitiefonds”.

Daar word ik onrustig van.

De minister van financiën heeft niet veel invloed op die uitgaven, de betrokken ministers kunnen “hun gang gaan”,  ik weet dat ik hier een beetje overdrijf, maar toch houdt ik niet van fondsen. En dan ook nog “transitie”, wat een vaag begrip, wat valt daar onder? Ik herinner uit “mijn bestuurlijke tijd” dat Structuurfondsen zeer in trek waren bij subsidievragers . Lekker om de Minister van Financiën heen, toch mee doen.

Ik ben blij dat Kernenergie nadrukkelijk op de agenda staat. En ik ben het ook zeer eens met rekeningrijden, en verhogen van belasting op vliegen. En met het bijna kosteloos maken van de kinderopvang ….

Wat ik ook geweldig vindt is dat de top van de Ministeries weer gaat bestaan uit deskundigen op dat departement. Hè, hè, dat werd tijd!